|
| |
 |
Tytuł XXXIV. Renta i
dożywocie
|
Dział I. Renta
Art. 903 [Pojęcie] Przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem
drugiej do określonych świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach
oznaczonych tylko co do gatunku.
Art. 903[1] [Forma pisemna] Umowa renty powinna być stwierdzona pismem.
Art. 904 [Terminy płatności] Jeżeli nie oznaczono inaczej terminów płatności
renty, rentę pieniężną należy płacić miesięcznie z góry, a rentę polegającą na
świadczeniach w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku należy uiszczać w
terminach wynikających z właściwości świadczenia i celu renty.
Art. 905 [Śmierć uprawnionego] Jeżeli uprawniony dożył dnia płatności renty
płatnej z góry, należy mu się całe świadczenie przypadające za dany okres. Renta
płatna z dołu powinna być zapłacona za czas do dnia, w którym obowiązek ustał.
Art. 906 [Wynagrodzenie] § 1. Do renty ustanowionej za wynagrodzeniem stosuje
się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
§ 2. Do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o darowiźnie.
Art. 907 [Renta pozaumowna] § 1. Przepisy działu niniejszego stosuje się w braku
przepisów szczególnych także w wypadku, gdy renta wynika ze źródeł pozaumownych.
§ 2. Jeżeli obowiązek płacenia renty wynika z ustawy, każda ze stron może w
razie zmiany stosunków żądać zmiany wysokości lub czasu trwania renty, chociażby
wysokość renty i czas jej trwania były ustalone w orzeczeniu sądowym lub w
umowie.
Dział II. Dożywocie
Art. 908 [Pojęcie] § 1. Jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości
nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o
dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika,
dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu
odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem
pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.
§ 2. Jeżeli w umowie o dożywocie nabywca nieruchomości zobowiązał się obciążyć
ją na rzecz zbywcy użytkowaniem, którego wykonywanie jest ograniczone do części
nieruchomości, służebnością mieszkania lub inną służebnością osobistą albo
spełniać powtarzające się świadczenia w pieniądzach lub w rzeczach oznaczonych
co do gatunku, użytkowanie, służebność osobista oraz uprawnienie do
powtarzających się świadczeń należą do treści prawa dożywocia. § 3. Dożywocie
można zastrzec także na rzecz osoby bliskiej zbywcy nieruchomości.
Art. 909 (skreślony)
Art. 910 [Skutki rzeczowe i osobiste] § 1. Przeniesienie własności nieruchomości
na podstawie umowy o dożywocie następuje z jednoczesnym obciążeniem
nieruchomości prawem dożywocia. Do takiego obciążenia stosuje się odpowiednio
przepisy o prawach rzeczowych ograniczonych.
§ 2. W razie zbycia nieruchomości obciążonej prawem dożywocia nabywca ponosi
także osobistą odpowiedzialność za świadczenia tym prawem objęte, chyba że stały
się wymagalne w czasie, kiedy nieruchomość nie była jego własnością. Osobista
odpowiedzialność współwłaścicieli jest solidarna.
Art. 911 [Śmierć jednego z uprawnionych] Prawo dożywocia ustanowione na rzecz
kilku osób ulega w razie śmierci jednej z tych osób odpowiedniemu zmniejszeniu.
Art. 912 [Niezbywalność] Prawo dożywocia jest niezbywalne.
Art. 913 [Zamiana na rentę; rozwiązanie] § 1. Jeżeli z jakichkolwiek powodów
wytworzą się między dożywotnikiem a zobowiązanym takie stosunki, że nie można
wymagać od stron, żeby pozostawały nadal w bezpośredniej ze sobą styczności, sąd
na żądanie jednej z nich zamieni wszystkie lub niektóre uprawnienia objęte
treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tych
uprawnień.
§ 2. W wypadkach wyjątkowych sąd może na żądanie zobowiązanego lub dożywotnika,
jeżeli dożywotnik jest zbywcą nieruchomości, rozwiązać umowę o dożywocie.
Art. 914 [Zbycie nieruchomości] Jeżeli zobowiązany z tytułu umowy o dożywocie
zbył otrzymaną nieruchomość, dożywotnik może żądać zamiany prawa dożywocia na
dożywotnią rentę odpowiadającą wartości tego prawa.
Art. 915 [Użytkowanie dla zapewnienia utrzymania] Przepisy dwóch artykułów
poprzedzających stosuje się odpowiednio do umów, przez które nabywca
nieruchomości zobowiązał się, w celu zapewnienia zbywcy dożywotniego utrzymania,
do obciążenia nieruchomości użytkowaniem z ograniczeniem jego wykonywania do
części nieruchomości.
Art. 916 [Bezskuteczność względna dożywocia] § 1. Osoba, względem której ciąży
na dożywotniku ustawowy obowiązek alimentacyjny, może żądać uznania umowy o
dożywocie za bezskuteczną w stosunku do niej, jeżeli wskutek tej umowy
dożywotnik stał się niewypłacalny. Uprawnienie to przysługuje bez względu na to,
czy dożywotnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli, oraz bez
względu na czas zawarcia umowy.
§ 2. Uznania umowy o dożywocie za bezskuteczną nie można żądać po upływie lat
pięciu od daty tej umowy.
| |
Linki sponsorowane
|
