|
| |
Kodeks postępowania karnego
 |
Dział XII. Postępowanie po uprawomocnieniu
się orzeczenia
|
Dział
XII. Postępowanie po uprawomocnieniu się orzeczenia
Rozdział 57.
Podjęcie postępowania warunkowo umorzonego
Art. 549 [Inicjatywa] O podjęciu postępowania warunkowo umorzonego sąd orzeka na
wniosek oskarżyciela, pokrzywdzonego lub kuratora sądowego albo z urzędu.
Art. 550 [Tryb orzekania] § 1. W kwestii podjęcia postępowania warunkowo
umorzonego orzeka sąd pierwszej instancji właściwy do rozpoznania sprawy.
§ 2. W posiedzeniu ma prawo wziąć udział prokurator, oskarżony i jego obrońca
oraz pokrzywdzony i jego pełnomocnik. § 3. Na postanowienie o pozostawieniu
wniosku bez rozpoznania oraz w kwestii podjęcia postępowania przysługuje
zażalenie. § 4. O podjęciu postępowania warunkowo umorzonego należy powiadomić
poręczającego.
Art. 551 [Skutek] W razie podjęcia postępowania warunkowo umorzonego, sprawa
toczy się od nowa na zasadach ogólnych, przed sądem właściwym do jej
rozpoznania. Przepis art. 341 § 2 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
Rozdział 58. Odszkodowanie za niesłuszne skazanie, tymczasowe aresztowanie lub
zatrzymanie
Art. 552 [Prawo do odszkodowania] § 1. Oskarżonemu, który w wyniku wznowienia
postępowania lub kasacji został uniewinniony lub skazany na łagodniejszą karę,
służy od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę oraz zadośćuczynienie
za doznaną krzywdę, wynikłe z wykonania względem niego w całości lub w części
kary, której nie powinien był ponieść.
§ 2. Przepis § 1 stosuje się także, jeżeli po uchyleniu skazującego orzeczenia
postępowanie umorzono wskutek okoliczności, których nie uwzględniono we
wcześniejszym postępowaniu. § 3. Prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia
powstaje również w związku z zastosowaniem środka zabezpieczającego w warunkach
określonych w § 1 i 2. § 4. Odszkodowanie i zadośćuczynienie przysługuje również
w wypadku niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania lub zatrzymania.
Art. 553 [Wyłączenie roszczenia] § 1. Roszczenie o odszkodowanie lub
zadośćuczynienie nie przysługuje temu, kto w zamiarze wprowadzenia w błąd sądu
lub organu ścigania złożył fałszywe zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub
fałszywe wyjaśnienie i spowodował tym niekorzystne dla siebie orzeczenie w
przedmiocie skazania, tymczasowego aresztowania, zastosowania środka
zabezpieczającego albo zatrzymanie.
§ 2. Przepisu § 1 nie stosuje się do osób składających oświadczenie w warunkach
określonych w art. 171 § 3, 4 i 6, jak również gdy szkoda lub krzywda powstała
na skutek przekroczenia uprawnień lub niedopełnienia obowiązku przez
funkcjonariusza państwowego. § 3. W wypadku przyczynienia się przez oskarżonego
do wydania orzeczenia, o którym mowa w § 1, art. 362 Kodeksu cywilnego stosuje
się odpowiednio.
Art. 554 [Sąd okręgowy] § 1. Żądanie odszkodowania należy zgłosić w sądzie
okręgowym, w którego okręgu wydano orzeczenie w pierwszej instancji, a w wypadku
określonym w art. 552 § 4 - w sądzie okręgowym właściwym ze względu na miejsce,
w którym nastąpiło zwolnienie tymczasowo aresztowanego lub zwolnienie
zatrzymanego.
§ 2. Sąd okręgowy orzeka wyrokiem na rozprawie w składzie trzech sędziów; sprawy
o odszkodowanie powinny być rozpoznawane w pierwszej kolejności; postępowanie
wolne jest od kosztów.
Art. 555 [Przedawnienie roszczeń] Roszczenia przewidziane w niniejszym rozdziale
przedawniają się po upływie roku od daty uprawomocnienia się orzeczenia dającego
podstawę do odszkodowania i zadośćuczynienia, w wypadku tymczasowego
aresztowania - od daty uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w
sprawie, w razie zaś zatrzymania - od daty zwolnienia.
Art. 556 [Śmierć oskarżonego] § 1. W razie śmierci oskarżonego prawo do
odszkodowania przysługuje temu, kto wskutek wykonania kary lub niewątpliwie
niesłusznego tymczasowego aresztowania utracił:
1) należne mu od uprawnionego z mocy ustawy utrzymanie,
2) stale dostarczane mu przez zmarłego utrzymanie, jeżeli względy słuszności
przemawiają za przyznaniem odszkodowania.
§ 2. Żądanie odszkodowania należy zgłosić w terminie przewidzianym w art. 555
lub w ciągu roku od śmierci oskarżonego. § 3. Żądający odszkodowania może
ustanowić pełnomocnika. Przepisy art. 78-81 stosuje się odpowiednio. § 4.
Upoważnienie do obrony udzielone obrońcy w sprawie zachowuje moc jako
upoważnienie do działania w charakterze pełnomocnika.
Art. 557 [Roszczenie zwrotne] § 1. W razie naprawienia szkody oraz
zadośćuczynienia za krzywdę, Skarb Państwa ma roszczenie zwrotne do osób, które
swoim bezprawnym działaniem spowodowały niesłuszne skazanie, zastosowanie środka
zabezpieczającego, niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie lub
zatrzymanie.
§ 2. Powództwo dotyczące roszczeń, o których mowa w § 1, może wytoczyć w
postępowaniu cywilnym prokurator lub organ, który jest powołany do
reprezentowania Skarbu Państwa. Jeżeli prokurator nie dopatrzy się podstaw do
wytoczenia powództwa, wydaje w tej kwestii postanowienie i zawiadamia o tym
uprawniony organ.
Art. 558 [Przepisy KPC] W sprawach o odszkodowanie za niesłuszne skazanie,
tymczasowe aresztowanie lub zatrzymanie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego
stosuje się tylko w kwestiach nie uregulowanych w niniejszym kodeksie.
Art. 559 [Cudzoziemcy] Przepisy niniejszego rozdziału mają zastosowanie do
cudzoziemców na zasadzie wzajemności.
Rozdział 59. Ułaskawienie
Art. 560 [Prośba] § 1. Prośbę o ułaskawienie skazanego może wnieść on sam, osoba
uprawniona do składania na jego korzyść środków odwoławczych, krewni w linii
prostej, przysposabiający lub przysposobiony, rodzeństwo, małżonek i osoba
pozostająca ze skazanym we wspólnym pożyciu.
§ 2. Prośbę o ułaskawienie wniesioną przez osobę nieuprawnioną lub
niedopuszczalną z mocy ustawy sąd pozostawia bez rozpoznania. § 3. Osoba, która
wniosła prośbę o ułaskawienie, może ją cofnąć.
Art. 561 [Sąd pierwszej instancji] § 1. Prośbę o ułaskawienie przedstawia się
sądowi, który wydał wyrok w pierwszej instancji.
§ 2. Sąd, o którym mowa w § 1, powinien rozpoznać prośbę o ułaskawienie w ciągu
2 miesięcy od daty jej otrzymania.
Art. 562 [Skład sądu] § 1. Sąd rozpoznaje prośbę o ułaskawienie w takim samym
składzie w jakim orzekał. W skład sądu powinni w miarę możności wchodzić
sędziowie i ławnicy, którzy brali udział w wydaniu wyroku.
§ 2. Jeżeli sąd orzekał jednoosobowo, prośbę o ułaskawienie rozpoznaje się w
składzie jednego sędziego i dwóch ławników.
Art. 563 [Rozpoznanie prośby] Rozpoznając prośbę o ułaskawienie sąd w
szczególności ma na względzie zachowanie się skazanego po wydaniu wyroku,
rozmiary wykonanej już kary, stan zdrowia skazanego i jego warunki rodzinne,
naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, a przede wszystkim szczególne
wydarzenia, jakie nastąpiły po wydaniu wyroku.
Art. 564 [Tok postępowania] § 1. Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o
ułaskawienie, orzekał tylko sąd pierwszej instancji i wyda on opinię pozytywną -
przesyła Prokuratorowi Generalnemu akta sprawy lub niezbędne ich części wraz ze
swoją opinią, a w razie braku podstaw do wydania opinii pozytywnej - pozostawia
prośbę bez dalszego biegu.
§ 2. Jeżeli w sprawie, w której wniesiono prośbę o ułaskawienie, orzekał sąd
odwoławczy, sąd pierwszej instancji przesyła mu akta lub niezbędne ich części
wraz ze swoją opinią. § 3. Sąd odwoławczy pozostawia prośbę bez dalszego biegu
tylko wtedy, gdy wydaje opinię negatywną, a opinię taką wydał już sąd pierwszej
instancji; w innych wypadkach sąd odwoławczy przesyła Prokuratorowi Generalnemu
akta wraz z opiniami. § 4. Opinie pozytywne nie są dostępne dla osób
wymienionych w art. 560.
Art. 565 [Przedstawienie Prezydentowi] § 1. Jeżeli prośbę o ułaskawienie choćby
jeden sąd zaopiniował pozytywnie, Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej prośbę o ułaskawienie wraz z aktami sprawy i swoim
wnioskiem.
§ 2. Prośbę o ułaskawienie skierowaną bezpośrednio do Prezydenta
Rzeczypospolitej Polskiej przekazuje się Prokuratorowi Generalnemu w celu
nadania jej biegu zgodnie z art. 561 albo art. 567.
Art. 566 [Ponowna prośba] Ponowna prośba o ułaskawienie, wniesiona przed upływem
roku od negatywnego załatwienia poprzedniej prośby, może być przez sąd
pozostawiona bez rozpoznania.
Art. 567 [Uprawnienie Prokuratora Generalnego] § 1. Postępowanie o ułaskawienie
może wszcząć z urzędu Prokurator Generalny, który może żądać przedstawienia
sobie akt sprawy z opiniami sądów albo przedstawić akta Prezydentowi
Rzeczypospolitej Polskiej bez zwracania się o opinię.
§ 2. Prokurator Generalny przedstawia Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej
akta sprawy lub wszczyna z urzędu postępowanie o ułaskawienie w każdym wypadku,
kiedy Prezydent tak zadecyduje.
Art. 568 [Wykonanie kary] Uznając, że szczególnie ważne powody przemawiają za
ułaskawieniem, zwłaszcza gdy uzasadnia to krótki okres pozostałej do odbycia
kary, sąd wydający opinię oraz Prokurator Generalny mogą wstrzymać wykonanie
kary lub zarządzić przerwę w jej wykonaniu do czasu ukończenia postępowania o
ułaskawienie.
Rozdział 60. Wyrok łączny
Art. 569 [Właściwość sądu] § 1. Jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary
łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów,
właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok
skazujący w pierwszej instancji.
§ 2. Jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny
wydaje sąd wyższego rzędu. § 3. W razie zbiegu wyroków sądu powszechnego i
szczególnego, o karze łącznej orzeka ten z sądów, który wymierzył karę surowszą
podlegającą łączeniu.
Art. 570 [Inicjatywa] Wyrok łączny sąd wydaje z urzędu lub na wniosek skazanego
albo prokuratora.
Art. 571 [Zebranie danych] § 1. Sąd w razie potrzeby zwraca się do zakładów
karnych, w których skazany przebywał, o nadesłanie opinii o zachowaniu się
skazanego w okresie odbywania kary, jak również informacji o warunkach
rodzinnych, majątkowych i co do stanu zdrowia skazanego oraz danych o odbyciu
kary z poszczególnych wyroków.
§ 2. Wniosek o wydanie wyroku łącznego pochodzący od prokuratora powinien
zawierać dane, o których mowa w § 1.
Art. 572 [Umorzenie] Jeżeli brak warunków do wydania wyroku łącznego, sąd wydaje
postanowienie o umorzeniu postępowania.
Art. 573 [Rozprawa] § 1. Wyrok łączny wydaje się po przeprowadzeniu rozprawy.
§ 2. Stawiennictwo osobiste skazanego nie jest obowiązkowe, chyba że sąd
postanowi inaczej. Przepis art. 451 stosuje się odpowiednio. § 3. Przepisu art.
84 § 1 nie stosuje się.
Art. 574 [Przepisy o postępowaniu zwyczajnym] W kwestiach nie uregulowanych
przepisami niniejszego rozdziału do postępowania o wydanie wyroku łącznego
stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu zwyczajnym przed sądem pierwszej
instancji. Przepis art. 422 § 2 stosuje się.
Art. 575 [Utrata mocy] § 1. Jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba
wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego wydania poprzedni wyrok łączny
traci moc.
§ 2. Jeżeli choćby jeden z wyroków stanowiących podstawę wyroku łącznego ulega
uchyleniu lub zmianie, wyrok łączny traci moc, a sąd w miarę potrzeby wydaje
nowy wyrok łączny.
Art. 576 [Wykonanie] § 1. Z chwilą uprawomocnienia się wyroku łącznego, wyroki
podlegające połączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem
łącznym.
§ 2. W wypadku wymierzenia w wyroku łącznym kary niższej od okresu odbytych i
połączonych już kar pozbawienia wolności lub równej temu okresowi,
przewodniczący niezwłocznie zarządza zwolnienie skazanego, jeżeli nie jest on
pozbawiony wolności w innej sprawie. Przesyłając zarządzenie do wykonania,
załącza się wydany wyrok łączny.
Art. 577 [Początek odbywania kary] W wyroku łącznym należy oznaczyć w miarę
potrzeby datę, od której należy liczyć początek odbywania kary orzeczonej
wyrokiem łącznym, oraz wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej.
| |
Linki sponsorowane
|
