|
| |
Kodeks postępowania cywilnego
Dział II.
Postępowanie przed sądami pierwszej instancji
 |
Rozdział 1.
Postępowanie pojednawcze |
|
|
Rozdział 2.
Pozew |
|
|
Rozdział 3.
Rozprawa |
Dział II. Postępowanie przed sądami pierwszej instancji
Rozdział 1. Postępowanie pojednawcze
Art. 184 [Dopuszczalność ugody] Sprawy cywilne, których charakter na to zezwala,
mogą być uregulowane drogą ugody zawartej przed wniesieniem pozwu. Sąd uzna
ugodę za niedopuszczalną, jeżeli jej treść jest niezgodna z prawem lub zasadami
współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Art. 185 [Tryb] § 1. O zawezwanie do próby ugodowej - bez względu na właściwość
rzeczową - można zwrócić się do sądu rejonowego ogólnie właściwego dla
przeciwnika. W wezwaniu należy oznaczyć zwięźle sprawę.
§ 2. Postępowanie pojednawcze przeprowadza sąd w składzie jednoosobowym. § 3. Z
posiedzenia spisuje się protokół, a jeżeli doszło do ugody, osnowę jej wciąga
się do protokołu. Strony podpisują ugodę; niemożność podpisania ugody sąd
stwierdza w protokole.
Art. 186 [Skutki niestawiennictwa stron] § 1. Jeżeli wzywający nie stawi się na
posiedzenie, sąd na żądanie przeciwnika włoży na niego obowiązek zwrotu kosztów
wywołanych próbą ugodową.
§ 2. Jeżeli przeciwnik bez usprawiedliwienia nie stawi się na posiedzenie, sąd
na żądanie wzywającego, który wniósł następnie w tej sprawie pozew, uwzględni
koszty wywołane próbą ugodową w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie.
Rozdział 2. Pozew
Art. 187 [Treść] § 1. Pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a
nadto zawierać:
1) dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie
wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota
pieniężna;
2) przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę
potrzeby uzasadniających również właściwość sądu.
§ 2. Pozew może zawierać wnioski o zabezpieczenie powództwa, nadanie wyrokowi
rygoru natychmiastowej wykonalności i przeprowadzenie rozprawy w nieobecności
powoda oraz wnioski służące do przygotowania rozprawy, a w szczególności wnioski
o:
1) wezwanie na rozprawę wskazanych przez powoda świadków i biegłych;
2) dokonanie oględzin;
3) polecenie pozwanemu dostarczenia na rozprawę dokumentu będącego w jego
posiadaniu, a potrzebnego do przeprowadzenia dowodu, lub przedmiotu oględzin;
4) zażądanie na rozprawę dowodów znajdujących się w sądach, urzędach lub u osób
trzecich.
Art. 187[1] [Pozew na formularzu] Jeżeli powód będący usługodawcą lub sprzedawcą
dochodzi roszczeń wynikających z umów o:
1) świadczenie usług pocztowych i telekomunikacyjnych,
2) przewóz osób i bagażu w komunikacji masowej,
3) dostarczanie energii elektrycznej, gazu i oleju opałowego,
4) dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków,
5) wywóz nieczystości,
6) dostarczanie energii cieplnej
- jest obowiązany wnieść pozew na urzędowym formularzu.
Art. 187[2] [Elektroniczne nośniki informatyczne] W sprawach, o których mowa w
artykule poprzedzającym, pozew wnosi się na elektronicznych nośnikach
informatycznych, jeżeli przepis szczególny tak stanowi.
Art. 188 (skreślony)
Art. 189 [Powództwo o ustalenie] Powód może żądać ustalenia przez sąd istnienia
lub nieistnienia stosunku prawnego lub prawa, gdy ma w tym interes prawny.
Art. 190 [Dochodzenie świadczeń przyszłych] Można dochodzić przyszłych
powtarzających się świadczeń, jeżeli nie sprzeciwia się temu treść łączącego
strony stosunku prawnego.
Art. 191 [Kumulacja roszczeń] Powód może dochodzić jednym pozwem kilku roszczeń
przeciwko temu samemu pozwanemu, jeżeli nadają się one do tego samego trybu
postępowania oraz jeżeli sąd jest właściwy ze względu na ogólną wartość
roszczeń, a ponadto - gdy roszczenia są różnego rodzaju - o tyle tylko, o ile
dla któregokolwiek z tych roszczeń nie jest przewidziane postępowanie odrębne
ani też nie zachodzi niewłaściwość sądu według przepisów o właściwości bez
względu na wartość przedmiotu sporu.
Art. 192 [Skutki doręczenia pozwu] Z chwilą doręczenia pozwu:
1) nie można w toku sprawy wszcząć pomiędzy tymi samymi stronami nowego
postępowania o to samo roszczenie;
2) pozwany może wytoczyć przeciw powodowi powództwo wzajemne;
3) zbycie w toku sprawy rzeczy lub prawa, objętych sporem, nie ma wpływu na
dalszy bieg sprawy; nabywca może jednak wejść na miejsce zbywcy za zezwoleniem
strony przeciwnej.
Art. 193 [Zmiana powództwa] § 1. Zmiana powództwa jest dopuszczalna, jeżeli nie
wpływa na właściwość sądu.
§ 2. Jeżeli w myśl przepisu poprzedzającego zmiana nie jest dopuszczalna, a
powód zmienia powództwo w ten sposób, że występuje z nowym roszczeniem obok
pierwotnego, sąd rozpoznaje nowe roszczenie jako sprawę oddzielną, jeżeli jest
dla niej rzeczowo i miejscowo właściwy, w przeciwnym zaś razie przekazuje sprawę
sądowi właściwemu. Gdy jednak zmiana taka następuje w sądzie rejonowym, należy
przekazać całe zmienione powództwo sądowi okręgowemu, który dla zmienionego
powództwa jest rzeczowo i miejscowo właściwy. § 3. Jeżeli powód występuje z
nowym roszczeniem zamiast lub obok roszczenia pierwotnego, skutki przewidziane w
artykule poprzedzającym rozpoczynają się z chwilą, w której roszczenie to powód
zgłosił na rozprawie w obecności pozwanego, w innych zaś wypadkach - z chwilą
doręczenia pozwanemu pisma zawierającego zmianę i odpowiadającego wymaganiom
pozwu.
Art. 194 [Wezwanie do udziału w postępowaniu] § 1. Jeżeli okaże się, że
powództwo nie zostało wniesione przeciwko osobie, która powinna być w sprawie
stroną pozwaną, sąd na wniosek powoda lub pozwanego wezwie tę osobę do wzięcia
udziału w sprawie. Osoba wezwana do udziału w sprawie na wniosek pozwanego może
domagać się zwrotu kosztów wyłącznie od pozwanego, jeżeli okaże się, że wniosek
był bezzasadny.
§ 2. Osoba wezwana do wzięcia udziału w sprawie w charakterze pozwanego może za
zgodą obu stron wstąpić w miejsce pozwanego, który wówczas będzie zwolniony od
udziału w sprawie. W razie wyrażenia zgody na zmianę strony pozwanej, pozwany
może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów od
strony powodowej, niezależnie od późniejszego wyniku sprawy. § 3. Jeżeli okaże
się, że powództwo o to samo roszczenie może być wytoczone przeciwko innym
jeszcze osobom, które nie występują w sprawie w charakterze pozwanych, sąd na
wniosek powoda może wezwać te osoby do wzięcia udziału w sprawie. § 4.
(skreślony)
Art. 195 [Rozwinięcie] § 1. Jeżeli okaże się, że nie występują w charakterze
powodów lub pozwanych wszystkie osoby, których łączny udział w sprawie jest
konieczny, sąd wezwie stronę powodową, aby oznaczyła w wyznaczonym terminie
osoby nie biorące udziału w taki sposób, by ich wezwanie lub zawiadomienie było
możliwe, a w razie potrzeby, aby wystąpiła z wnioskiem o ustanowienie kuratora.
§ 2. Sąd wezwie osoby nie zapozwane do wzięcia udziału w sprawie w charakterze
pozwanych. Osoby, których udział w sprawie w charakterze powodów jest konieczny,
sąd zawiadomi o toczącym się procesie. Osoby te mogą w ciągu dwóch tygodni od
doręczenia zawiadomienia przystąpić do sprawy w charakterze powodów.
Art. 196 [Zawiadomienie o postępowaniu] § 1. Jeżeli okaże się, że powództwo
zostało wniesione nie przez osobę, która powinna występować w sprawie w
charakterze powoda, sąd na wniosek powoda zawiadomi o toczącym się procesie
osobę przez niego wskazaną. Osoba ta może w ciągu dwóch tygodni od doręczenia
zawiadomienia wstąpić do sprawy w charakterze powoda.
§ 2. Osoba zawiadomiona, która zgłosiła przystąpienie do sprawy w charakterze
powoda, może za zgodą obu stron wstąpić na miejsce strony powodowej, która
wówczas będzie od udziału w sprawie zwolniona. W razie wyrażenia zgody na zmianę
strony powodowej pozwany może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o
przyznanie dotychczasowych kosztów od osoby, która poprzednio występowała jako
powód.
Art. 197 (skreślony)
Art. 198 [Skutki wezwania i zawiadomienia] § 1. Wezwanie do wzięcia udziału w
sprawie w charakterze pozwanego, dokonane przez sąd zgodnie z artykułami
poprzedzającymi, zastępuje pozwanie. Osobom wezwanym sąd doręczy odpisy pism
procesowych i załączników.
§ 2. Skutki prawne, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa, w stosunku do
osób zawiadomionych w myśl artykułów poprzedzających następują z chwilą
przystąpienia tych osób do sprawy w charakterze powodów. § 3. Osoby wezwane do
wzięcia udziału w sprawie, a także osoby zawiadomione w myśl artykułów
poprzedzających o toczącym się procesie, które w terminie zgłosiły swe
przystąpienie do sprawy w charakterze powodów, mogą przy pierwszej czynności
procesowej żądać powtórzenia dotychczasowego postępowania w całości lub w
części, stosownie do okoliczności sprawy. § 4. W stosunku do osób wezwanych do
wzięcia udziału w sprawie i osób zawiadomionych, które zgłosiły przystąpienie do
sprawy, stosuje się odpowiednio przepisy o współuczestnictwie.
Art. 199 [Przyczyny odrzucenia pozwu] § 1. Sąd odrzuci pozew:
1) jeżeli droga sądowa jest niedopuszczalna;
2) jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku
albo została już prawomocnie osądzona;
3) jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli powód nie ma
zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli
w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej powodem zachodzą braki
uniemożliwiające jej działanie;
4) jeżeli rozstrzygnięcie sprawy należy do sądu polubownego.
§ 2. Z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej
powoda i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów
jednostki organizacyjnej będącej powodem, uniemożliwiającego jej działanie, sąd
odrzuci pozew dopiero wówczas, gdy brak nie będzie uzupełniony zgodnie z
przepisami kodeksu. § 3. Odrzucenie pozwu może nastąpić na posiedzeniu
niejawnym.
Art. 199[1] [Zakaz odrzucenia pozwu] Sąd nie może odrzucić pozwu z tego powodu,
że do rozpoznania sprawy właściwy jest organ administracji publicznej lub sąd
administracyjny, jeżeli organ administracji publicznej lub sąd administracyjny
uznały się w tej sprawie za niewłaściwe.
Art. 200 [Brak właściwości] § 1. Sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość,
przekaże sprawę sądowi właściwemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu
niejawnym.
§ 2. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o
przekazaniu sprawy. Nie dotyczy to wypadku przekazania sprawy sądowi wyższego
rzędu. Sąd ten w razie stwierdzenia swej niewłaściwości przekaże sprawę innemu
sądowi, który uzna za właściwy, nie wyłączając sądu przekazującego. § 3.
Czynności dokonane w sądzie niewłaściwym pozostają w mocy.
Art. 201 [Badanie trybu] § 1. Przewodniczący bada, w jakim trybie sprawa powinna
być rozpoznana oraz czy podlega rozpoznaniu według przepisów o postępowaniu
odrębnym, i wydaje odpowiednie zarządzenia. W wypadkach przewidzianych w ustawie
przewodniczący wyznacza posiedzenie niejawne w celu wydania nakazu zapłaty w
postępowaniu upominawczym.
§ 2. Jeżeli sprawę wszczęto lub prowadzono w trybie niewłaściwym, sąd rozpozna
ją w trybie właściwym lub przekaże właściwemu sądowi do rozpoznania w takim
trybie. W wypadku przekazania stosuje się odpowiednio przepisy § 2 i 3 artykułu
poprzedzającego. Każda jednak strona może żądać powtórzenia czynności sądu
dokonanych bez jej udziału.
Art. 202 [Badanie przyczyn] Zapis na sąd polubowny oraz niewłaściwość sądu
dającą się usunąć za pomocą umowy stron sąd bierze pod rozwagę tylko na zarzut
pozwanego, zgłoszony i należycie uzasadniony przed wdaniem się w spór co do
istoty sprawy. Inne okoliczności, które uzasadniają odrzucenie pozwu, jak
również niewłaściwy tryb postępowania, brak zdolności procesowej pozwanego, brak
w składzie jego organów lub niedziałanie jego przedstawiciela ustawowego sąd
bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy.
Art. 203 [Cofnięcie pozwu] § 1. Pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego
aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się
roszczenia - aż do wydania wyroku.
§ 2. Pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z
wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd
już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego.
§ 3. W razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną
rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie
dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Gdy skuteczność
cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia
w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody. § 4. Sąd
może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie
roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione
czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo
zmierzają do obejścia prawa.
Art. 204 [Powództwo wzajemne] § 1. Powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli
roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda lub nadaje się do
potrącenia. Powództwo wzajemne można wytoczyć bądź w odpowiedzi na pozew, bądź
oddzielnie, nie później jednak niż na pierwszej rozprawie, albo w sprzeciwie od
wyroku zaocznego.
§ 2. Pozew wzajemny wnosi się do sądu pozwu głównego. Jeżeli jednak pozew
wzajemny podlega rozpoznaniu przez sąd okręgowy, a sprawa wszczęta była w sądzie
rejonowym, sąd ten przekazuje całą sprawę sądowi właściwemu do rozpoznania
powództwa wzajemnego. § 3. Przepisy dotyczące pozwu stosuje się odpowiednio do
pozwu wzajemnego.
Art. 205 [Przekazanie sprawy] Sąd rejonowy może na wniosek pozwanego, złożony aż
do zamknięcia rozprawy, przekazać sprawę sądowi okręgowemu, jeżeli pozwany
wytoczył przeciwko powodowi przed tym sądem powództwo wpływające na roszczenie
powoda bądź dlatego, że ma z nim związek, bądź dlatego, że roszczenia stron
nadają się do potrącenia.
Rozdział 3. Rozprawa
Art. 206 [Wyznaczenie] Termin rozprawy wyznacza przewodniczący. Jednocześnie z
wyznaczeniem pierwszej rozprawy zarządza doręczenie pozwu i stosownie do
potrzeby wyznacza sędziego sprawozdawcę.
Art. 207 [Odpowiedź na pozew] § 1. Pozwany może przed pierwszą rozprawą wnieść
odpowiedź na pozew.
§ 2. W sprawach zawiłych lub rozrachunkowych przewodniczący może zarządzić przed
pierwszą rozprawą wniesienie odpowiedzi na pozew lub także w miarę potrzeby
wymianę przez strony dalszych pism przygotowawczych, przy czym oznaczy porządek
składania pism, termin, w którym pisma należy złożyć, i okoliczności, które mają
być wyjaśnione. W toku sprawy wymianę pism może zarządzić sąd. § 3 . Stronę
reprezentowaną przez adwokata,
radcę prawnego lub rzecznika patentowego
przewodniczący może zobowiązać do złożenia w wyznaczonym terminie pisma
przygotowawczego, w którym strona jest obowiązana do powołania wszystkich
twierdzeń, zarzutów i dowodów pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku
dalszego postępowania.
Art. 208 [Przygotowanie] § 1. Przewodniczący, stosownie do okoliczności, wyda
przed rozprawą na podstawie pozwu i innych pism procesowych zarządzenia mające
na celu przygotowanie rozprawy. Przewodniczący może w szczególności:
1) wezwać strony do stawienia się na rozprawę osobiście lub przez pełnomocnika;
2) zażądać na rozprawę od państwowej jednostki organizacyjnej lub jednostki
organizacyjnej samorządu terytorialnego znajdujących się u nich dowodów, jeżeli
strona sama dowodów tych otrzymać nie może;
3) wezwać na rozprawę wskazanych przez stronę świadków;
4) wezwać na rozprawę osoby powołane zgodnie przez strony na biegłych;
5) zarządzić przedstawienie dokumentów, przedmiotów oględzin, ksiąg, planów itd.
§ 2. Przewodniczący może ponadto, w razie koniecznej potrzeby, zarządzić
oględziny jeszcze przed rozprawą.
Art. 209 [Nieobecność stron] Każda ze stron może w piśmie procesowym żądać
przeprowadzenia rozprawy w jej nieobecności.
Art. 210 [Przebieg] § 1. Rozprawa odbywa się w ten sposób, że po wywołaniu
sprawy strony - najpierw powód, a potem pozwany - zgłaszają ustnie swe żądania i
wnioski oraz przedstawiają twierdzenia i dowody na ich poparcie. Strony mogą
ponadto wskazywać podstawy prawne swych żądań i wniosków. Na żądanie prokuratora
sąd udziela mu głosu w każdym stanie rozprawy; art. 62 nie stosuje się.
§ 2. Każda ze stron obowiązana jest do złożenia oświadczenia co do twierdzeń
strony przeciwnej, dotyczących okoliczności faktycznych. § 3. Ponadto rozprawa
obejmuje, stosownie do okoliczności, postępowanie dowodowe i roztrząsanie jego
wyników.
Art. 211 [Przebieg w razie nieobecności] W razie nieobecności strony na
rozprawie przewodniczący lub wyznaczony przez niego sędzia sprawozdawca
przedstawia jej wnioski, twierdzenia i dowody znajdujące się w aktach sprawy.
Art. 212 [Ustalenie okoliczności bezspornych] Przewodniczący, jeżeli to możliwe,
jeszcze przed wszczęciem postępowania dowodowego powinien przez zadawanie pytań
stronom ustalić, jakie z istotnych okoliczności sprawy są między nimi sporne, i
dążyć do ich wyjaśnienia. W razie uzasadnionej potrzeby może udzielić stronom
niezbędnych pouczeń, a stosownie do okoliczności zwraca im uwagę na celowość
ustanowienia pełnomocnika procesowego. W sprawach o alimenty i o naprawienie
szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym przewodniczący poucza powoda
występującego w sprawie bez adwokata lub
radcy prawnego o roszczeniach
wynikających z przytoczonych przez niego faktów.
Art. 213 [Fakty znane] § 1. Fakty powszechnie znane sąd bierze pod uwagę nawet
bez powołania się na nie przez strony.
§ 2. Sąd jest związany uznaniem powództwa, chyba że uznanie jest sprzeczne z
prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierza do obejścia prawa.
Art. 214 [Odroczenie rozprawy] Rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi
nieprawidłowość w doręczeniu wezwania albo jeżeli nieobecność strony jest
wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie
można przezwyciężyć.
Art. 215 [Rozwinięcie] Rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd postanowi wezwać do
wzięcia udziału w sprawie lub zawiadomić o toczącym się procesie osoby, które
dotychczas w postępowaniu nie występowały w charakterze powodów lub pozwanych.
Art. 216 [Stawiennictwo stron] Sąd może w celu dokładniejszego wyjaśnienia stanu
sprawy zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez
pełnomocnika.
Art. 217 [Termin przedstawienia faktów i dowodów] § 1. Strona może aż do
zamknięcia rozprawy przytaczać okoliczności faktyczne i dowody na uzasadnienie
swych wniosków lub dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej, z
zastrzeżeniem niekorzystnych skutków, jakie według przepisów niniejszego kodeksu
mogą dla niej wyniknąć z działania na zwłokę lub niezastosowania się do
zarządzeń przewodniczącego i postanowień sądu.
§ 2. Sąd pominie środki dowodowe, jeżeli okoliczności sporne zostały już
dostatecznie wyjaśnione lub jeżeli strona powołuje dowody jedynie dla zwłoki.
Art. 218 [Rozprawa oddzielna] Sąd może zarządzić oddzielną rozprawę co do pozwu
głównego i wzajemnego, jako też co do jednego z kilku roszczeń połączonych w
jednym pozwie, bądź to głównym, bądź wzajemnym, albo w stosunku do
poszczególnych współuczestników.
Art. 219 [Połączenie spraw] Sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych
spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także
rozstrzygnięcia, jeżeli są one ze sobą w związku lub mogły być objęte jednym
pozwem.
Art. 220 [Ograniczenie rozprawy] Sąd może ograniczyć rozprawę do poszczególnych
zarzutów lub zagadnień wstępnych.
Art. 221 [Ciężar obrony] Pozwany nie może odmówić wdania się w spór co do istoty
sprawy, chociaż wniósł zarzuty formalne.
Art. 222 [Oddalenie zarzutów formalnych] Oddalając zarzuty, których
uwzględnienie uzasadniałoby odrzucenie pozwu, sąd wyda oddzielne postanowienie i
może wstrzymać dalsze rozpoznanie sprawy, aż do uprawomocnienia się tego
postanowienia. Oddalenie innych zarzutów formalnych sąd stwierdza w uzasadnieniu
orzeczenia kończącego postępowanie, przytaczając powody rozstrzygnięcia.
Art. 223 [Ugoda sądowa] § 1. Przewodniczący powinien we właściwej chwili
skłaniać strony do pojednania, zwłaszcza na pierwszym posiedzeniu, po wstępnym
wyjaśnieniu stanowiska stron. Osnowa ugody zawartej przed sądem powinna być
wciągnięta do protokołu rozprawy i stwierdzona podpisami stron. Niemożność
podpisania sąd stwierdzi w protokole.
§ 2. Przepis art. 203 § 4 stosuje się odpowiednio.
Art. 224 [Zamknięcie rozprawy] § 1. Przewodniczący zamyka rozprawę po
przeprowadzeniu dowodów i udzieleniu głosu stronom.
§ 2. Można zamknąć rozprawę również w wypadku, gdy ma być przeprowadzony jeszcze
dowód przez sędziego wyznaczonego lub przez sąd wezwany albo gdy ma być
przeprowadzony dowód z akt lub wyjaśnień organów administracji publicznej, a
rozprawę co do tych dowodów sąd uzna za zbyteczną.
Art. 225 [Ponowne otwarcie] Sąd może zamkniętą rozprawę otworzyć na nowo.
Art. 226 [Zaskarżanie zarządzeń przewodniczącego] Od zarządzeń przewodniczącego
wydanych w toku rozprawy strony mogą odwołać się do sądu.
| |
Linki sponsorowane
|
