|
| |
Kodeks postępowania cywilnego
Tytuł III. Przepisy
szczególne o egzekucji
Tytuł III. Przepisy
szczególne o egzekucji
Dział I. Egzekucja świadczeń niepieniężnych
Art. 1041 [Wydanie ruchomości] § 1. Jeżeli dłużnik ma wydać wierzycielowi
rzecz ruchomą, komornik sądu, w którego okręgu rzecz się znajduje, odbierze ją
dłużnikowi i wyda wierzycielowi.
§ 2. Jeżeli ze względu na rodzaj rzeczy niezwłoczne fizyczne jej przejęcie nie
jest możliwe, komornik wprowadzi wierzyciela w posiadanie rzeczy zgodnie z
przepisami prawa cywilnego.
Art. 1042 [Rozwinięcie] Jeżeli rzeczy odebranej dłużnikowi nie można
niezwłocznie wydać wierzycielowi, komornik złoży ją do depozytu sądowego albo
odda na przechowanie na koszt i niebezpieczeństwo wierzyciela.
Art. 1043 [Zajęcie roszczenia o wydanie] Jeżeli rzecz należąca do dłużnika
znajduje się we władaniu osoby trzeciej, która nie zgadza się na jej wydanie,
komornik zajmie roszczenie dłużnika o wydanie rzeczy.
Art. 1044 [Obecność wierzyciela] Jeżeli wierzyciel żąda, aby odebranie rzeczy
odbyło się w jego obecności, komornik zawiadomi go o terminie odebrania, a w
razie niestawiennictwa wierzyciela nie przystąpi do wykonania.
Art. 1045 [Wyjawienie przedmiotu wydania] Jeżeli komornik nie znalazł u dłużnika
rzeczy lub dokumentu, które mają być odebrane, sąd na wniosek wierzyciela nakaże
dłużnikowi, aby wyjawił, gdzie one się znajdują, i aby złożył przyrzeczenie, że
jego oświadczenia są zgodne z prawdą. Przepisy dotyczące przyrzeczenia przy
wyjawieniu majątku stosuje się odpowiednio.
Art. 1046 [Wydanie nieruchomości lub statku] § 1. Jeżeli dłużnik ma wydać
nieruchomość lub statek albo opróżnić pomieszczenie, komornik sądu, w którego
okręgu rzeczy te się znajdują, wezwie dłużnika do dobrowolnego wykonania tego
obowiązku w wyznaczonym stosownie do okoliczności terminie, po którego
bezskutecznym upływie dokona czynności potrzebnych do wprowadzenia wierzyciela w
posiadanie.
§ 2. Prowadząc egzekucję na podstawie tytułu nakazującego dłużnikowi opróżnienie
lokalu lub pomieszczenia, komornik usunie z niego także osoby zajmujące lokal
wraz z dłużnikiem, chyba że osoby te wykażą dokumentem, iż zajmowanie wynika z
tytułu prawnego niepochodzącego od dłużnika. § 3. Przepisów § 2 oraz art. 791 §
1 nie stosuje się do opróżnienia lokalu służącego zaspokojeniu potrzeb
mieszkaniowych dłużnika. § 4. Wykonując obowiązek opróżnienia lokalu służącego
zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika na podstawie tytułu wykonawczego, z
którego nie wynika prawo dłużnika do lokalu socjalnego lub zamiennego, komornik
wstrzyma się z dokonaniem czynności do czasu, gdy gmina wskaże tymczasowe
pomieszczenie lub gdy dłużnik znajdzie takie pomieszczenie. § 5. Komornik nie
może wstrzymać się z dokonaniem czynności, jeżeli wierzyciel wskaże tymczasowe
pomieszczenie, o którym mowa w § 4. § 6. Tymczasowe pomieszczenie powinno:
1) nadawać się do zamieszkania;
2) zapewniać co najmniej 5 m[2] powierzchni mieszkalnej na jedną osobę;
3) znajdować się w tej samej miejscowości lub pobliskiej, jeżeli zamieszkanie w
tej miejscowości nie pogorszy nadmiernie warunków życia osób
przekwaterowywanych.
§ 7. Od wymagań, o których mowa w § 6 pkt 2 i pkt 3, można odstąpić za zgodą
osoby przekwaterowywanej. § 8. Jeżeli egzekucja obowiązku opróżnienia lokalu
służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych dłużnika dotyczy osób małoletnich
lub ubezwłasnowolnionych, komornik wstrzyma się z dokonaniem czynności i
zawiadomi sąd opiekuńczy. Dalsze czynności komornik podejmie stosownie do
orzeczenia sądu opiekuńczego, określającego miejsce pobytu osób małoletnich lub
ubezwłasnowolnionych. § 9. Przeprowadzając egzekucję, komornik usunie ruchomości
niebędące przedmiotem egzekucji i odda je dłużnikowi, a w razie jego
nieobecności pozostawi osobie dorosłej spośród jego domowników, gdyby zaś i to
nie było możliwe, ustanowi dozorcę, pouczając go o obowiązkach i prawach dozorcy
ustanowionego przy zajęciu ruchomości, i odda mu usunięte ruchomości na
przechowanie na koszt dłużnika. § 10. Jeżeli na wezwanie dozorcy dłużnik w
wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni, nie odbierze ruchomości, sąd na
wniosek dozorcy i po wysłuchaniu dłużnika nakaże ich sprzedaż, a jeżeli
ruchomości nie przedstawiają wartości handlowej lub sprzedaż okaże się
bezskuteczna, sąd wskaże inny sposób rozporządzenia rzeczą, nie wyłączając ich
zniszczenia. § 11. Minister Sprawiedliwości w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej określi, w drodze
rozporządzenia, szczegółowy tryb postępowania w sprawach o opróżnienie lokalu
lub pomieszczenia albo o wydanie nieruchomości oraz szczegółowe warunki, w tym
sanitarne, jakim powinno odpowiadać tymczasowe pomieszczenie, mając na względzie
ochronę przed bezdomnością osób eksmitowanych, sprawne prowadzenie egzekucji
oraz uwzględniając, że tymczasowe pomieszczenie musi nadawać się do
zamieszkania, chociażby nie spełniało warunków technicznych wymaganych dla
pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi.
Art. 1047 [Zastępcze oświadczenie woli] § 1. Jeżeli dłużnik jest obowiązany do
złożenia oznaczonego oświadczenia woli, prawomocne orzeczenie sądu zobowiązujące
do złożenia oświadczenia zastępuje oświadczenie dłużnika.
§ 2. Jeżeli złożenie oświadczenia woli jest uzależnione od świadczenia
wzajemnego wierzyciela, skutek wymieniony w paragrafie poprzedzającym powstaje
dopiero z chwilą prawomocnego nadania orzeczeniu klauzuli wykonalności.
Art. 1048 [Ujawnienie praw wierzyciela] Jeżeli ujawnienie na podstawie
orzeczenia sądowego prawa wierzyciela przez wpis w księdze wieczystej lub w
rejestrze albo przez złożenie dokumentu do zbioru wymaga poprzedniego ujawnienia
prawa dłużnika, komornik na żądanie wierzyciela odbierze dłużnikowi dokumenty
potrzebne do dokonania wpisu na rzecz dłużnika lub do złożenia do zbioru i złoży
je w sądzie właściwym do prowadzenia księgi wieczystej, rejestru lub zbioru
dokumentów.
Art. 1049 [Egzekucja czynności zastępowalnych] § 1. Jeżeli w samym tytule
egzekucyjnym nie postanowiono, że w razie niewykonania przez dłużnika w
wyznaczonym terminie czynności, którą może wykonać także inna osoba, wierzyciel
będzie umocowany do wykonania tej czynności na koszt dłużnika - sąd, w którego
okręgu czynność ma być wykonana, na wniosek wierzyciela wezwie dłużnika do jej
wykonania w wyznaczonym terminie, a po bezskutecznym upływie terminu udzieli
wierzycielowi umocowania do wykonania czynności na koszt dłużnika. Na żądanie
wierzyciela sąd przyzna mu sumę potrzebną do wykonania czynności. Na
postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
§ 2. Przepisów niniejszego artykułu nie stosuje się do czynności polegających na
świadczeniu rzeczy oznaczonych co do tożsamości.
Art. 1050 [Egzekucja czynności niezastępowalnych] § 1. Jeżeli dłużnik ma wykonać
czynność, której inna osoba wykonać za niego nie może, a której wykonanie zależy
wyłącznie od jego woli, sąd, w którego okręgu czynność ma być wykonana, na
wniosek wierzyciela po wysłuchaniu stron wyznaczy dłużnikowi termin do wykonania
i zagrozi mu grzywną na wypadek, gdyby w wyznaczonym terminie czynności nie
wykonał.
§ 2. Jeżeli wykonanie czynności wymaga wydatków pieniężnych lub dostarczenia
materiałów, a obowiązek dostarczenia ich ciąży na wierzycielu, sąd przystąpi do
egzekucji w myśl paragrafu poprzedzającego dopiero po wykazaniu przez
wierzyciela, że dokonał czynności, od których zależy obowiązek dłużnika, chyba
że tytuł egzekucyjny zawiera w tym względzie inne zarządzenie. § 3. Po
bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego dłużnikowi do wykonania czynności,
sąd na wniosek wierzyciela nałoży na dłużnika grzywnę i jednocześnie wyznaczy
nowy termin do wykonania czynności, z zagrożeniem surowszą grzywną.
Art. 1051 [Obowiązek nieczynienia] § 1. Jeżeli dłużnik ma obowiązek zaniechać
pewnej czynności lub nie przeszkadzać czynności wierzyciela, sąd, w którego
okręgu dłużnik działał wbrew swemu obowiązkowi, na wniosek wierzyciela po
wysłuchaniu stron i stwierdzeniu, że dłużnik działał wbrew obowiązkowi, nałoży
na niego grzywnę. Tak samo sąd postąpi w razie dalszego wniosku wierzyciela.
§ 2. Ponadto sąd może na wniosek wierzyciela zobowiązać dłużnika do
zabezpieczenia szkody, grożącej wierzycielowi wskutek dalszego działania
dłużnika wbrew obowiązkowi. W postanowieniu sąd może wskazać wysokość i czas
trwania zabezpieczenia. § 3. Jeżeli w samym tytule egzekucyjnym nie
postanowiono, że w razie dokonania zmiany sprzecznej z obowiązkiem dłużnika
wierzyciel będzie uprawniony do usunięcia tej zmiany na koszt dłużnika, sąd na
wniosek wierzyciela po wysłuchaniu stron upoważni wierzyciela do usunięcia tej
zmiany na koszt dłużnika. Na żądanie wierzyciela sąd przyzna mu sumę na ten cel
potrzebną. W razie oporu dłużnika sąd na wniosek wierzyciela poleci komornikowi
usunięcie oporu.
Art. 1052 [Grzywna] W jednym postanowieniu sąd może wymierzyć grzywnę nie wyższą
niż jeden tysiąc złotych, chyba że trzykrotne wymierzenie grzywny okazało się
nieskuteczne. Ogólna suma grzywien w tej samej sprawie nie może przewyższać stu
tysięcy złotych. W razie wykonania czynności przez dłużnika lub umorzenia
postępowania grzywny nie zapłacone do tego czasu ulegają umorzeniu.
Art. 1053 [Areszt; odpowiedzialność organizacji] § 1. Wymierzając grzywnę, sąd
orzeknie jednocześnie - na wypadek niezapłacenia - zamianę grzywny na areszt,
licząc jeden dzień aresztu od pięciu złotych do stu pięćdziesięciu złotych
grzywny. Ogólny czas trwania aresztu nie może w tej samej sprawie przekroczyć
sześciu miesięcy. Przepis art. 762 § 4 stosuje się odpowiednio.
§ 2. Jeżeli dłużnikiem, do którego skierowane było wezwanie sądu, jest osoba
prawna lub inna organizacja, środkom przymusu podlega jej pracownik
odpowiedzialny za niezastosowanie się do wezwania, a gdyby ustalenie takiego
pracownika było utrudnione, środkom przymusu podlegają osoby uprawnione do jej
reprezentowania.
Art. 1054 [Rozwinięcie] § 1. Jeżeli postępowanie egzekucyjne zostanie umorzone
albo dłużnik na skutek aresztu zgłosi gotowość wykonania czynności, sąd
postanowi zwolnić go niezwłocznie i zawiadomi o tym wierzyciela. Dłużnikowi,
który zgłosił gotowość wykonania czynności, sąd stosownie do okoliczności
wyznaczy termin do jej wykonania.
§ 2. Gdyby dłużnik po zwolnieniu zwlekał z wykonaniem czynności, sąd na wniosek
wierzyciela po wysłuchaniu stron zarządzi wykonanie aresztu do końca
wyznaczonego poprzednio terminu. § 3. Jeżeli dłużnik zgłosił się ponownie do
wykonania czynności, sąd może odmówić zwolnienia go z aresztu przed upływem
oznaczonego czasu.
Art. 1055 [Zażalenie] Na postanowienie sądu co do wezwania dłużnika do wykonania
czynności, zagrożenia grzywną i jej zamiany na areszt oraz co do zabezpieczenia
szkody wierzyciela przysługuje zażalenie.
Art. 1056 [Wykonanie aresztu] § 1. Areszt wykonywa się przez osadzenie dłużnika
w pomieszczeniu na ten cel przeznaczonym, oddzielnie od osób pozbawionych
wolności w trybie postępowania karnego i administracyjnego. Dłużnik powinien
jednak podczas przebywania w areszcie być według możności zatrudniony zarobkowo
w granicach jego zdolności. Z zarobku jego pokrywa się przede wszystkim koszty
wykonania aresztu.
§ 2. Polecenie osadzenia dłużnika w areszcie sąd kieruje do komornika miejsca
pobytu dłużnika. Jeżeli dłużnik nie przebywa w okręgu sądu, który wymierzył
grzywnę z zamianą na areszt, sąd może zwrócić się o wykonanie aresztu do sądu
rejonowego, w którego okręgu dłużnik przebywa. § 3. Koszty wykonania aresztu
powinny być pokryte z zarobków dłużnika. Wierzyciel obowiązany jest złożyć z
góry komornikowi sumę potrzebną na sprowadzenie dłużnika do miejsca osadzenia i
na wyżywienie go przez czas trwania przymusu; nie dotyczy to wypadku, gdy
wierzyciel korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych.
Art. 1057 [Rozwinięcie] § 1. Zarządzając wykonanie aresztu, sąd wydaje
komornikowi nakaz na piśmie z odpowiednim uzasadnieniem. Wraz z przystąpieniem
do wykonania nakazu komornik doręcza go dłużnikowi.
§ 2. O wykonanie aresztu w stosunku do dłużnika będącego żołnierzem w czynnej
służbie wojskowej albo funkcjonariuszem Policji, Biura Ochrony Rządu, Agencji
Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Straży Granicznej sąd zwraca
się do dowódcy jednostki wojskowej albo komendanta jednostki organizacyjnej
Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu lub Straży
Granicznej, w której pełni on służbę, przesyłając w tym celu nakaz.
Art. 1058 [Niedopuszczalność aresztu] § 1. W stosunku do osób, których zdrowie
może być narażone na niebezpieczeństwo, aresztu nie wykonuje się aż do ich
wyzdrowienia.
§ 2. Na wniosek jednej ze stron i na jej koszt zarządza się zbadanie stanu
zdrowia dłużnika przez lekarza sądowego.
Art. 1059 [Zwolnienie z aresztu] Z ważnej przyczyny sąd może zwolnić dłużnika z
aresztu na czas nie dłuższy niż tydzień.
Dział II. Przepisy szczególne o egzekucji z udziałem Skarbu Państwa oraz
przedsiębiorców
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1060 [Egzekucja przeciwko Skarbowi Państwa] § 1. Jeżeli dłużnikiem jest
Skarb Państwa, wierzyciel - wskazując na tytuł egzekucyjny - wzywa do spełnienia
świadczenia bezpośrednio państwową jednostkę organizacyjną, z której
działalnością wiąże się to świadczenie; jednostka ta jest obowiązana spełnić
niezwłocznie świadczenie stwierdzone tytułem egzekucyjnym.
§ 2. W wypadku gdy tytuł egzekucyjny, obejmujący należność pieniężną, nie
zostanie wykonany w ciągu dwóch tygodni od dnia doręczenia wezwania, o którym
mowa w § 1, wierzyciel może wystąpić do sądu o nadanie tytułowi egzekucyjnemu
klauzuli wykonalności w celu przeprowadzenia egzekucji z rachunku bankowego
właściwej państwowej jednostki organizacyjnej dłużnika. § 3. W wypadku gdy w
terminie, o którym mowa w paragrafie poprzedzającym, nie zostanie wykonany tytuł
egzekucyjny obejmujący świadczenie niepieniężne, sąd, na wniosek wierzyciela,
wyznacza termin do spełnienia świadczenia kierownikowi właściwej państwowej
jednostki organizacyjnej i temu kierownikowi wymierza grzywnę w razie
niespełnienia świadczenia w wyznaczonym terminie.
Art. 1061 [Egzekucja przeciwko przedsiębiorcy] § 1. Dłużnik prowadzący
działalność gospodarczą w formie przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, w
razie gdy egzekucja zostanie skierowana do rzeczy niezbędnej do prowadzenia tej
działalności, może wystąpić do sądu o wyłączenie tej rzeczy spod zajęcia,
wskazując we wniosku składniki swego mienia, z których jest możliwe zaspokojenie
roszczenia wierzyciela w zamian za rzecz zwolnioną. O wyłączeniu spod zajęcia
sąd orzeka po wysłuchaniu stron, biorąc pod uwagę obok interesów wierzyciela i
dłużnika również społeczno-gospodarcze znaczenie działalności gospodarczej
dłużnika. Z chwilą wydania postanowienia zwalniającego spod zajęcia, w stosunku
do mienia zastępczego określonego w postanowieniu następują skutki zajęcia.
Komornik dokona niezwłocznie czynności związanych z zajęciem. Wniosek o
zwolnienie spod zajęcia może być zgłoszony również w skardze na czynności
komornika.
§ 2. Na postanowienie sądu w sprawie wyłączenia służy zażalenie.
Art. 1062 (uchylony)
Art. 1063 [Zwolnienie Skarbu Państwa z rękojmi] W toku egzekucji świadczeń
pieniężnych z nieruchomości Skarb Państwa nie składa rękojmi.
Art. 1064 [Upoważnienie] Minister Sprawiedliwości ustali w drodze rozporządzenia
sposób prowadzenia egzekucji grzywien, kar pieniężnych, opłat sądowych i kosztów
postępowania .
Rozdział 2. Egzekucja przez zarząd przymusowy
Art. 1064[1] [Zarząd nad przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym] § 1.
Przeciwko dłużnikowi prowadzącemu działalność gospodarczą w formie
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego jest dopuszczalna egzekucja z dochodów
uzyskiwanych z tej działalności przez ustanowienie zarządu przymusowego nad
przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym.
§ 2. Do zarządu ustanowionego na podstawie § 1 stosuje się odpowiednio przepisy
o zarządzie w toku egzekucji z nieruchomości, z uwzględnieniem artykułów
poniższych.
Art. 1064[2] [Wniosek] § 1. We wniosku o wszczęcie egzekucji przez zarząd
przymusowy należy dokładnie określić przedsiębiorstwo lub gospodarstwo rolne
albo ich część.
§ 2. Do wniosku dołącza się informację komornika o wszystkich postępowaniach
egzekucyjnych prowadzonych przeciwko dłużnikowi z mienia wchodzącego w skład
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego.
Art. 1064[3] [Rozpoznanie wniosku] § 1. Wniosek o wszczęcie egzekucji przez
zarząd przymusowy sąd rozpoznaje na posiedzeniu niejawnym.
§ 2. Postanowienie w przedmiocie wniosku doręcza się również wskazanym we
wniosku wierzycielom prowadzącym egzekucję z mienia wchodzącego w skład
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. § 3. Na postanowienie sądu
przysługuje zażalenie stronom oraz wierzycielom, którzy prowadzą egzekucję z
mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. § 4.
Termin do wniesienia zażalenia przez wierzycieli, o których mowa w § 3,
niewskazanych we wniosku, liczy się od dnia powzięcia przez nich wiadomości o
wszczęciu egzekucji.
Art. 1064[4] [Właściwość sądu] Do prowadzenia egzekucji przez zarząd przymusowy
właściwy jest sąd, w którego okręgu znajduje się siedziba przedsiębiorstwa lub w
którego okręgu jest położone gospodarstwo rolne. Jeżeli gospodarstwo rolne
położone jest w okręgu kilku sądów, wybór należy do wierzyciela. Jeżeli
egzekucja ograniczona jest do części przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego,
właściwy jest sąd, w którego okręgu część ta się znajduje.
Art. 1064[5] [Egzekucja z wyodrębnionej części] Egzekucję przez zarząd
przymusowy można ograniczyć do części przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego,
jeżeli część ta jest gospodarczo wyodrębniona, a dochód uzyskany z przymusowego
zarządu tej części majątku dłużnika wystarczy na zaspokojenie egzekwowanych
roszczeń.
Art. 1064[6] [Egzekucja przez zarząd przymusowy] § 1. Prowadzenie egzekucji
świadczeń pieniężnych, w tym również egzekucji administracyjnych ze składników
mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego dłużnika,
nie stanowi przeszkody do wszczęcia egzekucji przez zarząd przymusowy, jeżeli o
to wnosi wierzyciel dotychczas prowadzący egzekucję albo, gdy w chwili wszczęcia
egzekucji przez zarząd przymusowy jest oczywiste, że wierzyciel prowadzący
egzekucję zostanie w toku egzekucji przez zarząd przymusowy zaspokojony w
okresie sześciu miesięcy od daty jej wszczęcia.
§ 2. W razie wszczęcia egzekucji przez zarząd przymusowy w sprawach określonych
w § 1, wcześniej wszczęte egzekucje umarza się z dniem uprawomocnienia się
postanowienia sądu o wszczęciu egzekucji przez zarząd przymusowy, a
dotychczasowi wierzyciele z mocy prawa wstępują do egzekucji prowadzonej według
przepisów niniejszego działu.
Art. 1064[7] [Zarząd] Jeżeli przed wszczęciem egzekucji ustanowiono zarząd nad
przedsiębiorstwem lub gospodarstwem rolnym dłużnika w ramach postępowania
zabezpieczającego, po wszczęciu egzekucji zarząd będzie prowadzony według
niniejszych przepisów.
Art. 1064[8] [Wpis do księgi wieczystej] Wydając postanowienie o wszczęciu
egzekucji przez zarząd przymusowy, sąd przesyła do sądu właściwego do
prowadzenia księgi wieczystej dla nieruchomości wchodzącej w skład
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego wniosek o dokonanie wpisu o
ustanowienie zarządu przymusowego we właściwej księdze wieczystej lub o złożenie
wniosku do zbioru dokumentów.
Art. 1064[9] [Nieważność czynności] Czynności prawne dłużnika dotyczące mienia
objętego zarządem dokonane po wszczęciu egzekucji są nieważne. Dla określenia
daty powstania skutków prawnych wszczęcia egzekucji prowadzonej według
niniejszego rozdziału przepisy art. 910 stosuje się odpowiednio.
Art. 1064[10] [Osoba zarządcy] § 1. Sąd powołuje na zarządcę osobę fizyczną lub
prawną wskazaną przez strony spośród osób posiadających licencję do wykonywania
obowiązków syndyka, nadzorcy lub zarządcy w postępowaniu upadłościowym i
naprawczym.
§ 2. W wypadku braku porozumienia stron zarządcę wyznacza sąd spośród osób
wskazanych w § 1. § 3. Przepisy § 1 i § 2 stosuje się odpowiednio do odwołania
lub zmiany zarządcy.
Art. 1064[11] [Sprzedaż przez zarządcę składników majątku] § 1. W szczególnie
uzasadnionych wypadkach zarządca może sprzedać nieruchomości, ruchomości lub
prawa wchodzące w skład zarządzanego przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego w
części przekraczającej zakres zwykłego zarządu oraz oddać je w najem lub
dzierżawę wyłącznie za zgodą sądu. W razie zarządzenia sprzedaży sąd określa
warunki sprzedaży. Do wyceny sprzedawanych składników majątkowych sąd może
powołać biegłego. Przepis ten stosuje się również do rozwiązania umowy najmu lub
dzierżawy oraz do obciążenia zarządzanego majątku hipoteką, zastawem, zastawem
rejestrowym oraz przewłaszczeniem.
§ 2. Na postanowienie sądu w przedmiocie czynności, o których mowa w § 1,
stronom, zarządcy oraz osobom, których praw czynność dotyczy lub miała dotyczyć,
przysługuje zażalenie. § 3. Nadwyżkę dochodów, po pokryciu wydatków wskazanych w
art. 940, zarządca wypłaca wierzycielowi. W razie wielości wierzycieli wypłata
następuje z zachowaniem stosowanych odpowiednio przepisów ogólnych o podziale
sumy uzyskanej z egzekucji oraz przepisów o podziale sumy uzyskanej z egzekucji
z nieruchomości. Kwoty niewypłacone zarządca umieszcza na rachunku depozytowym
sądu, do którego przepisy art. 752 stosuje się odpowiednio.
Art. 1064[12] [Ograniczenia egzekucyjne] § 1. Po wszczęciu egzekucji przez
zarząd przymusowy prowadzenie egzekucji świadczeń pieniężnych innymi sposobami z
majątku dłużnika wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego
jest niedopuszczalne. Inni wierzyciele mogą przyłączyć się do egzekucji przez
zarząd przymusowy. Przepis niniejszy stosuje się odpowiednio w razie
późniejszego skierowania przeciwko dłużnikowi egzekucji administracyjnej. W
takim wypadku art. 773 nie ma zastosowania.
§ 2. Jeżeli dochody uzyskane z egzekucji przez zarząd przymusowy wskazują, że
niemożliwe jest zaspokojenie wszystkich wierzycieli w okresie sześciu miesięcy,
licząc od dnia przyłączenia się do egzekucji ostatniego wierzyciela, wierzyciel,
który w tym okresie nie będzie zaspokojony, może żądać wszczęcia egzekucji ze
składników mienia wchodzącego w skład przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego
objętego zarządem przymusowym. W żądaniu należy oznaczyć mienie, z którego
egzekucja ma być prowadzona. Na postanowienie sądu o dopuszczeniu egzekucji
przysługuje zażalenie. § 3. Prowadzenie egzekucji przez zarząd przymusowy nie
stanowi przeszkody do prowadzenia przeciwko dłużnikowi egzekucji świadczeń
niepieniężnych oraz egzekucji w celu zniesienia współwłasności nieruchomości w
drodze sprzedaży publicznej. Jeżeli w toku tych egzekucji dłużnik obowiązany
jest do wydania ruchomości, statku lub nieruchomości albo do opróżnienia
pomieszczeń, które znajdują się we władaniu zarządcy, obowiązki te ciążą na
zarządcy. § 4. Wyłączenie mienia do osobnych egzekucji według przepisów § 1-3
nie tamuje dalszego prowadzenia egzekucji przez zarząd przymusowy, chyba że z
uwagi na zakres wyłączeń dalsze jej prowadzenie jest bezcelowe. W takim wypadku
sąd umarza egzekucję przez zarząd przymusowy. Wierzyciele, którzy prowadzili
egzekucję przez zarząd przymusowy, mogą w terminie dwóch tygodni od dnia
uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu tej egzekucji żądać skierowania
egzekucji do mienia, które objęte było tą egzekucją, a które nie zostało
wcześniej z niej wyłączone. Do tego czasu mienie to podlega z mocy prawa
zajęciu.
Art. 1064[13] [Plan podziału] § 1. Zarządca sporządza plan podziału sumy
uzyskanej z egzekucji.
§ 2. Na plan podziału sumy uzyskanej z egzekucji przysługuje skarga, do której
stosuje się odpowiednio przepisy o skardze na czynności komornika. § 3. Przepisy
ogólne o podziale sumy uzyskanej z egzekucji oraz przepisy o podziale sumy
uzyskanej z egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio.
Rozdział 3. Egzekucja przez sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego
Art. 1064[14] [Właściwość sądu] § 1. Egzekucja przez sprzedaż przedsiębiorstwa
lub gospodarstwa rolnego należy do sądu, w którego okręgu znajduje się siedziba
przedsiębiorstwa dłużnika lub w którym dłużnik ma gospodarstwo rolne.
§ 2. Do egzekucji przez sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego
dłużnika stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z nieruchomości, jeżeli
przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
Art. 1064[15] [Zarząd przymusowy] § 1. Wydając postanowienie o wszczęciu
egzekucji, sąd ustanawia zarząd przymusowy nad przedsiębiorstwem lub
gospodarstwem rolnym podlegającym sprzedaży. Do zarządu tego stosuje się
odpowiednio przepisy art. 1064[1]-1064[11].
§ 2. Postanowienie o wszczęciu egzekucji sąd przesyła do sądu właściwego do
prowadzenia księgi wieczystej dla nieruchomości wchodzącej w skład
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. Sąd właściwy do prowadzenia księgi
wieczystej z urzędu dokonuje wpisu o wszczęciu egzekucji albo składa
postanowienie do zbioru dokumentów. W razie wszczęcia egzekucji przeciwko
przedsiębiorcy podlegającemu wpisowi do właściwego rejestru, sąd przesyła
postanowienie o wszczęciu egzekucji celem złożenia do akt rejestrowych. Ponadto
sąd zarządzi ogłoszenie postanowienia o wszczęciu egzekucji w dzienniku
ogólnopolskim oraz dzienniku poczytnym w siedzibie przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego; może je również ogłosić w Monitorze Sądowym i
Gospodarczym.
Art. 1064[16] [Dopuszczalność innych egzekucji] § 1. Prowadzenie egzekucji ze
składników przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, w tym egzekucji
administracyjnej, nie stanowi przeszkody do wszczęcia egzekucji przez sprzedaż
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, jeżeli o to wnosi dłużnik lub
wierzyciel prowadzący egzekucję, a także gdy jest oczywiste, że egzekucja przez
sprzedaż doprowadzi do zaspokojenia wierzycieli, którzy wcześniej wszczęli
egzekucję. Na postanowienie sądu służy zażalenie.
§ 2. Z chwilą uprawomocnienia się postanowienia sądu wszczynającego egzekucję w
trybie wskazanym w § 1, egzekucje wszczęte wcześniej umarza się, a dotychczasowi
wierzyciele z mocy prawa przystępują do egzekucji prowadzonej według przepisów
niniejszego rozdziału.
Art. 1064[17] [Bilans] § 1. Zarządca niezwłocznie sporządzi bilans
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego dłużnika.
§ 2. Jeżeli dłużnik i wszyscy wierzyciele nie ustalili ceny sprzedaży
przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego, wyceny przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego dokonuje co najmniej dwóch biegłych. W razie rozbieżności w
wycenie dokonanej przez biegłych, wartość przedsiębiorstwa lub gospodarstwa
rolnego ustala sąd.
Art. 1064[18] [Sprzedaż z wolnej ręki] § 1. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika
sąd może postanowić, że sprzedaż przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego
nastąpi z wolnej ręki przez zarządcę. Sprzedaż nie może nastąpić poniżej
wartości szacunkowej, chyba że dłużnik i wszyscy wierzyciele wyrażą na to zgodę.
§ 2. Wydając postanowienie o sprzedaży z wolnej ręki, sąd wyznaczy termin, w
którym sprzedaż ma być dokonana, oraz określi tryb wyszukania nabywcy, jeżeli
strony tego nie uzgodniły. Termin dokonania sprzedaży nie może być krótszy niż
miesiąc i dłuższy niż dwa miesiące. Bieg terminu rozpoczyna się od dnia
zamieszczenia ogłoszenia w dzienniku o zasięgu ogólnopolskim lub w Monitorze
Sądowym i Gospodarczym.
Art. 1064[19] [Ogłoszenie postanowienia sądu] § 1. Sąd zarządzi ogłoszenie
postanowienia, o którym mowa w art. 1064[ 16], w dzienniku o zasięgu
ogólnopolskim oraz w dzienniku poczytnym w siedzibie przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego, a także, jeżeli uzna to za celowe, w Monitorze Sądowym i
Gospodarczym.
§ 2. O wydaniu postanowienia nakazującego sprzedaż zarządca zawiadomi
uczestników stosownie do art. 954.
Art. 1064[20] [Sprzedaż w drodze licytacji] § 1. Jeżeli pierwsza sprzedaż z
wolnej ręki nie dojdzie do skutku, sąd wyda postanowienie nakazujące sprzedaż w
drodze licytacji, chyba że wierzyciele zgodzą się na ponowną sprzedaż z wolnej
ręki.
§ 2. Licytację prowadzi zarządca pod nadzorem sędziego. Sędzia niezwłocznie
udziela przybicia osobie, która zaoferowała najwyższą cenę. § 3. Po zapłacie
ceny zarządca w terminie nie dłuższym niż miesiąc zawiera z nabywcą umowę
sprzedaży przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego. W wypadku niezawarcia umowy
z winy zarządcy, nabywca może żądać zwrotu wpłaconej ceny i uważa się, że
licytacja nie doszła do skutku. § 4. Do licytacji stosuje się odpowiednio
przepisy o licytacji z nieruchomości.
Art. 1064[21] [Inne prawa] § 1. Sprzedaż dokonana w myśl przepisów niniejszego
rozdziału nie narusza praw wynikających z hipotek, zastawów rejestrowych,
zastawów i innych obciążeń rzeczowych ciążących na nieruchomościach,
wierzytelnościach lub prawach wchodzących w skład przedsiębiorstwa lub
gospodarstwa rolnego dłużnika. Ich wartość podlega zaliczeniu na poczet ceny
nabycia.
§ 2. Sprzedaż dokonana według przepisów niniejszego rozdziału nie narusza
również uprawnień zastawnika zastawu rejestrowego, jeżeli umowa zastawnicza
przewiduje zakaz zbycia przedmiotu zastawu.
Art. 1064[22] [Solidarna odpowiedzialność nabywcy] § 1. Nabywca przedsiębiorstwa
lub gospodarstwa rolnego w egzekucji prowadzonej według przepisów niniejszego
rozdziału jest odpowiedzialny solidarnie z dłużnikiem za ujawnione w toku
egzekucji zobowiązania związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa lub gospodarstwa
rolnego według zasad określonych w art. 55[ 4] Kodeksu cywilnego.
§ 2. Jeżeli przed zawarciem umowy sprzedaży przedsiębiorstwa lub gospodarstwa
rolnego nabywca spłacił lub przejął zobowiązania, o których mowa w § 1, wartość
przejętych należności zalicza się na poczet ceny kupna. Jeżeli nabywca wcześniej
wpłacił cenę niepomniejszoną o tę wartość, zarządca zwraca mu nadwyżkę w
terminie tygodniowym od daty zawarcia umowy sprzedaży. Zaliczenie lub zwrot
nadwyżki nastąpi na podstawie dokumentów urzędowych lub prywatnych z podpisem
urzędowo poświadczonym, stwierdzających spłatę lub przejęcie zobowiązań
wymienionych w § 1.
Art. 1064[23] [Podział sumy ze sprzedaży] Do podziału sumy uzyskanej ze
sprzedaży przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolnego stosuje się odpowiednio
przepisy ogólne o podziale sumy uzyskanej z egzekucji oraz przepisy o podziale
sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości.
Art. 1065 (skreślony)
Dział III. Egzekucja w celu zniesienia współwłasności nieruchomości w drodze
sprzedaży publicznej
Art. 1066 [Odesłanie] W postępowaniu egzekucyjnym wszczętym na podstawie tytułu
wykonawczego, a mającym na celu zniesienie współwłasności nieruchomości w drodze
sprzedaży publicznej, stosuje się odpowiednio przepisy o egzekucji z
nieruchomości ze zmianami wskazanymi w artykułach poniższych.
Art. 1067 [Podstawa egzekucji] Postępowanie może być wszczęte z urzędu lub na
wniosek każdego ze współwłaścicieli na podstawie tytułu wykonawczego, który
postanawia, że zniesienie współwłasności ma być przeprowadzone w drodze
sprzedaży nieruchomości.
Art. 1068 [Ujawnienie w księdze wieczystej i obwieszczenie] § 1. Na podstawie
wniosku o wszczęcie egzekucji komornik przesyła do właściwego sądu wniosek o
ujawnienie wszczęcia egzekucji w księdze wieczystej lub o złożenie wniosku do
zbioru dokumentów.
§ 2. We wpisie w księdze wieczystej lub zarządzeniu złożenia wniosku do zbioru
dokumentów oraz w obwieszczeniu o licytacji należy podać, że egzekucja ma na
celu zniesienie współwłasności.
Art. 1069 [Prawo pierwokupu] § 1. W wypadku gdy według przepisów szczególnych
przysługuje współwłaścicielowi lub osobie trzeciej prawo pierwokupu
nieruchomości rolnej wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, postanowienie o
przybiciu po jego uprawomocnieniu się sąd doręcza uprawnionemu do wykonania
prawa pierwokupu. W tym wypadku bieg terminu do wykonania przez nabywcę warunków
licytacyjnych rozpoczyna się z chwilą bezskutecznego upływu terminu do wykonania
prawa pierwokupu.
§ 2. Jeżeli uprawniony wykona prawo pierwokupu, sąd uchyli postanowienie o
przybiciu i udzieli przybicia na rzecz uprawnionego do wykonania prawa
pierwokupu.
Art. 1070 [Zbieg egzekucji] Egzekucja w celu zniesienia współwłasności i
egzekucja z nieruchomości mogą toczyć się jednocześnie. W razie sprzedaży
nieruchomości w toku jednej z tych egzekucji - drugą zawiesza się, a po
uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności - umarza się.
Art. 1071 [Odesłanie] Przepisy niniejszego działu stosuje się odpowiednio do
zarządzonej przez sąd w toku postępowania o dział spadku sprzedaży gospodarstwa
rolnego albo wkładu gruntowego w rolniczej spółdzielni produkcyjnej wraz z
działką przyzagrodową i siedliskową.
Dział IV.
(skreślony)
Art. 1072 (skreślony)
Art. 1073 (skreślony)
Art. 1074 (skreślony)
Art. 1075 (skreślony)
Art. 1076 (skreślony)
Art. 1077 (skreślony)
Art. 1078 (skreślony)
Art. 1079 (skreślony)
Art. 1080 (skreślony)
Dział V. Egzekucja świadczeń alimentacyjnych
Art. 1081 [Właściwość] § 1. Jeżeli dochodzi się alimentów lub renty mającej
charakter alimentów, wierzyciel, kierując egzekucję do wynagrodzenia za pracę,
może zgłosić wniosek o wszczęcie egzekucji również do komornika sądu właściwego
według swego miejsca zamieszkania.
§ 2. Komornik ten obowiązany jest zawiadomić o wszczęciu egzekucji komornika
sądu ogólnej właściwości dłużnika. Komornik zawiadomiony zażąda przekazania mu
sprawy wraz ze ściągniętymi kwotami, jeżeli wskutek dalszych zajęć suma uzyskana
ze wszystkich egzekucji nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich wierzycieli.
Równocześnie z przekazaniem sprawy komornik zawiadamia pracodawcę, że dalszych
wpłat należy dokonywać komornikowi, któremu sprawę przekazano. § 3. Jeżeli
dłużnik odbywa karę pozbawienia wolności, wierzyciel może złożyć tytuł
wykonawczy bezpośrednio dyrektorowi zakładu karnego, który obowiązany jest
wypłacać wierzycielowi należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze
znajdujące się w depozycie zakładu karnego, w granicach określonych w art. 125
Kodeksu karnego wykonawczego. § 4. Przewidziana w § 3 wypłata nie może być
dokonywana, jeżeli wnioski złożyło kilku wierzycieli, a należności za pracę
dłużnika lub jego pieniądze znajdujące się w depozycie zakładu karnego nie
wystarczają na zaspokojenie wszystkich należności tych wierzycieli lub jeżeli są
zajęte przez organ egzekucyjny. W takim wypadku dyrektor zakładu karnego
przekazuje wnioski do właściwego komornika.
Art. 1082 [Nadanie klauzuli] Tytułowi egzekucyjnemu, zasądzającemu alimenty, sąd
nadaje klauzulę wykonalności z urzędu. Tytuł wykonawczy doręcza się wówczas
wierzycielowi z urzędu.
Art. 1083 [Ograniczenia egzekucji] § 1. Dochody wymienione w art. 831 § 1 pkt 2
podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów do trzech piątych części.
§ 2. Wierzytelności z rachunku bankowego stanowiące wkład oszczędnościowy
podlegają egzekucji na zaspokojenie alimentów w pełnej wysokości. § 3.
(skreślony)
Art. 1084 (skreślony)
Art. 1085 [Wszczęcie z urzędu] W sprawach, w których zasądzono alimenty,
egzekucja może być wszczęta z urzędu na żądanie sądu pierwszej instancji, który
sprawę rozpoznawał. Żądanie takie kieruje się do właściwego organu
egzekucyjnego.
Art. 1086 [Dochodzenie] § 1. Komornik obowiązany jest z urzędu przeprowadzić
dochodzenie w celu ustalenia zarobków i stanu majątkowego dłużnika oraz jego
miejsca zamieszkania. Jeżeli środki te okażą się bezskuteczne, organy Policji
przeprowadzą na wniosek komornika dochodzenie w celu ustalenia miejsca
zamieszkania i miejsca pracy dłużnika. Gminne ośrodki pomocy społecznej
przeprowadzą na wniosek komornika dochodzenie w celu ustalenia majątku i
dochodów dłużnika.
§ 2. Dochodzenia powinny być przeprowadzane okresowo w odstępach nie dłuższych
niż jeden rok. Bezskuteczność egzekucji nie stanowi podstawy umorzenia
postępowania.
Art. 1087 [Egzekucja z wynagrodzenia od osób bliskich] Jeżeli dłużnik
zatrudniony jest u osoby bliskiej, osoba ta w razie zajęcia wynagrodzenia za
pracę w poszukiwaniu świadczeń alimentacyjnych nie może zasłaniać się zarzutem,
że wypłaciła dłużnikowi wynagrodzenie z góry, ani zarzutami, że dłużnik pracuje
bez wynagrodzenia lub za wynagrodzeniem niższym od przeciętnego, albo że
przysługuje jej wierzytelność do dłużnika nadająca się do potrącenia z jego
roszczenia o wynagrodzenie.
Art. 1088 [Odesłanie] Do egzekucji świadczeń alimentacyjnych stosuje się również
przepisy tytułu drugiego.
Dział VI.
(skreślony)
Art. 1089 (skreślony)
Art. 1090 (skreślony)
Art. 1091 (skreślony)
Art. 1092 (skreślony)
Art. 1093 (skreślony)
Art. 1094 (skreślony)
Art. 1095 (skreślony)
Art. 1095[1] (skreślony)
| |
Linki sponsorowane
|
