|
| |
Dział II. Przysposobienie
Art. 114 [Przysposabiany] § 1. Przysposobić można osobę małoletnią, tylko dla
jej dobra.
§ 2. Wymaganie małoletności powinno być spełnione w dniu złożenia wniosku o
przysposobienie.
Art. 114[1] [Przysposabiający] § 1. Przysposobić może osoba mająca pełną
zdolność do czynności prawnych, jeżeli jej kwalifikacje osobiste uzasadniają
przekonanie, że będzie należycie wywiązywała się z obowiązków
przysposabiającego.
§ 2. Między przysposabiającym a przysposobionym powinna istnieć odpowiednia
różnica wieku.
Art. 114[2] [Przysposobienie zagraniczne] § 1. Przysposobienie, które spowoduje
zmianę dotychczasowego miejsca zamieszkania przysposabianego w Rzeczypospolitej
Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie, może nastąpić wówczas, gdy
tylko w ten sposób można zapewnić przysposabianemu odpowiednie zastępcze
środowisko rodzinne.
§ 2. Przepis § 1 nie ma zastosowania, jeżeli między przysposabiającym a
przysposabianym istnieje stosunek pokrewieństwa lub powinowactwa albo gdy
przysposabiający już przysposobił siostrę lub brata przysposabianego.
Art. 115 [Przysposobienie wspólne] § 1. Przysposobić wspólnie mogą tylko
małżonkowie.
§ 2. Przysposobienie ma skutki przysposobienia wspólnego także wtedy, gdy osoba
przysposobiona przez jednego z małżonków zostaje następnie przysposobiona przez
drugiego małżonka. § 3. Sąd opiekuńczy może na wniosek przysposabiającego orzec,
że przysposobienie ma skutki przysposobienia wspólnego, jeżeli przysposabiający
był małżonkiem osoby, która wcześniej dziecko przysposobiła, a małżeństwo ustało
przez śmierć małżonka, który już dokonał przysposobienia.
Art. 116 [Zgoda współmałżonka] Przysposobienie przez jednego z małżonków nie
może nastąpić bez zgody drugiego małżonka, chyba że ten nie ma zdolności do
czynności prawnych albo że porozumienie się z nim napotyka trudne do
przezwyciężenia przeszkody.
Art. 117 [Orzeczenie] § 1. Przysposobienie następuje przez orzeczenie sądu
opiekuńczego na żądanie przysposabiającego.
§ 2. Orzeczenie nie może być wydane po śmierci przysposabiającego lub osoby,
która ma być przysposobiona. § 3. Po śmierci przysposabiającego orzeczenie o
przysposobieniu może być wydane wyjątkowo, jeżeli z żądaniem przysposobienia
wystąpili oboje małżonkowie, jeden z nich zmarł po wszczęciu postępowania, a
drugi żądanie przysposobienia wspólnie przez małżonków podtrzymuje oraz gdy
przez dłuższy czas przed wszczęciem postępowania przysposabiany pozostawał pod
pieczą wnioskodawców lub tylko zmarłego wnioskodawcy i między stronami powstała
więź jak między rodzicami a dzieckiem. § 4. Na miejsce zmarłego w postępowaniu
wstępuje kurator ustanowiony przez sąd opiekuńczy. § 5. Przysposobienie, o
którym mowa w § 3, ma takie same skutki jak orzeczone przed śmiercią małżonka.
Art. 117[1] [Ponowne przysposobienie] Przysposobienie nie stoi na przeszkodzie
ponownemu przysposobieniu po śmierci przysposabiającego.
Art. 118 [Zgoda dziecka; wysłuchanie] § 1. Do przysposobienia potrzebna jest
zgoda przysposabianego, który ukończył lat trzynaście.
§ 2. Sąd opiekuńczy powinien wysłuchać przysposabianego, który nie ukończył lat
trzynastu, jeżeli może on pojąć znaczenie przysposobienia. § 3. Sąd opiekuńczy
może wyjątkowo orzec przysposobienie bez żądania zgody przysposabianego lub bez
jego wysłuchania, jeżeli nie jest on zdolny do wyrażenia zgody lub jeżeli z
oceny stosunku między przysposabiającym a przysposabianym wynika, że uważa się
on za dziecko przysposabiającego, a żądanie zgody lub wysłuchanie byłoby
sprzeczne z dobrem przysposabianego.
Art. 119 [Zgoda rodziców] § 1. Do przysposobienia potrzebna jest zgoda rodziców
przysposabianego, chyba że zostali oni pozbawieni władzy rodzicielskiej lub są
nieznani albo porozumienie się z nimi napotyka trudne do przezwyciężenia
przeszkody. Nie jest też potrzebna zgoda ojca, jeżeli jego ojcostwo zostało
ustalone przez sąd, a władza rodzicielska nie została mu przyznana.
§ 2. Sąd opiekuńczy może, ze względu na szczególne okoliczności, orzec
przysposobienie mimo braku zgody rodziców, których zdolność do czynności
prawnych jest ograniczona, jeżeli odmowa zgody na przysposobienie jest
oczywiście sprzeczna z dobrem dziecka.
Art. 119[1] [Przesłanki przysposobienia całkowitego] § 1. Rodzice mogą przed
sądem opiekuńczym wyrazić zgodę na przysposobienie swego dziecka w przyszłości
bez wskazania osoby przysposabiającego. Zgodę tę mogą odwołać przez oświadczenie
złożone przed sądem opiekuńczym, nie później jednak niż przed wszczęciem sprawy
o przysposobienie.
§ 2. Przepisy o przysposobieniu za zgodą rodziców bez wskazania osoby
przysposabiającego stosuje się odpowiednio, jeżeli jedno z rodziców wyraziło
taką zgodę, a zgoda drugiego nie jest do przysposobienia potrzebna. Przepisu
tego nie stosuje się, jeżeli porozumienie się z drugim rodzicem napotyka trudne
do przezwyciężenia przeszkody. § 3. Przepisy o przysposobieniu za zgodą rodziców
bez wskazania osoby przysposabiającego stosuje się odpowiednio również wtedy,
gdy rodzice przysposabianego są nieznani albo nie żyją, jeżeli sąd opiekuńczy w
orzeczeniu o przysposobieniu tak postanowi.
Art. 119[2] [Termin zgody rodziców] Zgoda na przysposobienie dziecka nie może
być wyrażona wcześniej niż po upływie sześciu tygodni od urodzenia się dziecka.
Art. 120 [Zgoda opiekuna] Jeżeli dziecko pozostaje pod opieką, do
przysposobienia potrzebna jest zgoda opiekuna. Jednakże sąd opiekuńczy może, ze
względu na szczególne okoliczności, orzec przysposobienie nawet mimo braku zgody
opiekuna, jeżeli wymaga tego dobro dziecka.
Art. 120[1] [Osobista styczność] § 1. Przed orzeczeniem przysposobienia sąd
opiekuńczy może określić sposób i okres osobistej styczności przysposabiającego
z przysposabianym.
§ 2. W wypadku określenia styczności w formie pieczy nad dzieckiem stosuje się
odpowiednio przepisy o rodzinach zastępczych, z tym że całkowite koszty
utrzymania przysposabianego obciążają przysposabiającego. § 3. Jeżeli jednak
przez przysposobienie przysposabiany ma zmienić dotychczasowe miejsce
zamieszkania w Rzeczypospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym
państwie, przysposobienie może być orzeczone po upływie określonego przez sąd
opiekuńczy okresu osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym w
dotychczasowym miejscu zamieszkania przysposabianego lub w innej miejscowości w
Rzeczypospolitej Polskiej. § 4. Przy wykonywaniu nadzoru nad przebiegiem
styczności przysposabiającego z przysposabianym sąd opiekuńczy może korzystać z
pomocy ośrodka adopcyjno-opiekuńczego lub organu pomocniczego w sprawach
opiekuńczych.
Art. 121 [Przysposobienie pełne] § 1. Przez przysposobienie powstaje między
przysposabiającym a przysposobionym taki stosunek, jak między rodzicami a
dziećmi.
§ 2. Przysposobiony nabywa prawa i obowiązki wynikające z pokrewieństwa w
stosunku do krewnych przysposabiającego. § 3. Ustają prawa i obowiązki
przysposobionego wynikające z pokrewieństwa względem jego krewnych, jak również
prawa i obowiązki tych krewnych względem niego. § 4. Skutki przysposobienia
rozciągają się na zstępnych przysposobionego.
Art. 121[1] [Przysposobienie pasierba] § 1. Przepisu art. 121 § 3 nie stosuje
się względem małżonka, którego dziecko zostało przysposobione przez drugiego
małżonka, ani względem krewnych tego małżonka, także w razie przysposobienia po
ustaniu małżeństwa przez śmierć tego małżonka.
§ 2. W wypadku gdy małżonek przysposobił dziecko swego małżonka po śmierci
drugiego z rodziców przysposobionego, przepisu art. 121 § 3 nie stosuje się
względem krewnych zmarłego, jeżeli w orzeczeniu o przysposobieniu sąd opiekuńczy
tak postanowił.
Art. 122 [Nazwisko i imię] § 1. Przysposobiony otrzymuje nazwisko
przysposabiającego, a jeżeli został przysposobiony przez małżonków wspólnie albo
jeżeli jeden z małżonków przysposobił dziecko drugiego małżonka - nazwisko,
które noszą albo nosiłyby dzieci zrodzone z tego małżeństwa.
§ 2. Na żądanie osoby, która ma być przysposobiona, i za zgodą
przysposabiającego sąd opiekuńczy w orzeczeniu o przysposobieniu postanawia, że
przysposobiony nosić będzie nazwisko złożone z jego dotychczasowego nazwiska i
nazwiska przysposabiającego. Jeżeli przysposabiający albo przysposobiony nosi
złożone nazwisko, sąd opiekuńczy rozstrzyga, który człon tego nazwiska wejdzie w
skład nazwiska przysposobionego. Przepisu tego nie stosuje się w razie
sporządzenia nowego aktu urodzenia przysposobionego z wpisaniem
przysposabiających jako jego rodziców. § 3. Na wniosek przysposabiającego sąd
opiekuńczy może w orzeczeniu o przysposobieniu zmienić imię lub imiona
przysposobionego. Jeżeli przysposobiony ukończył lat trzynaście, może to
nastąpić tylko za jego zgodą. Przepis art. 118 § 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 123 [Władza rodzicielska] § 1. Przez przysposobienie ustaje dotychczasowa
władza rodzicielska lub opieka nad przysposobionym.
§ 2. Jeżeli jeden z małżonków przysposobił dziecko drugiego małżonka, władza
rodzicielska przysługuje obojgu małżonkom wspólnie.
Art. 124 [Przysposobienie niepełne] § 1. Na żądanie przysposabiającego i za
zgodą osób, których zgoda jest do przysposobienia potrzebna, sąd opiekuńczy
orzeka, że skutki przysposobienia polegać będą wyłącznie na powstaniu stosunku
między przysposabiającym a przysposobionym. Jednakże i w tym wypadku skutki
przysposobienia rozciągają się na zstępnych przysposobionego.
§ 2. Nie jest dopuszczalne ograniczenie skutków przysposobienia w wypadku, gdy
rodzice przysposobionego wyrazili przed sądem opiekuńczym zgodę na
przysposobienie dziecka bez wskazania osoby przysposabiającego. § 3. Na żądanie
przysposabiającego i za zgodą osób, których zgoda jest do przysposobienia
potrzebna, sąd opiekuńczy może w okresie małoletności przysposobionego zmienić
przysposobienie orzeczone stosownie do § 1 na przysposobienie, którego skutki
podlegają przepisom art. 121-123.
Art. 124[1] [Przysposobienie całkowite] W przypadku gdy rodzice przysposobionego
wyrazili przed sądem opiekuńczym zgodę na jego przysposobienie bez wskazania
osoby przysposabiającego, nie jest dopuszczalne uznanie przysposobionego,
unieważnienie uznania, sądowe ustalenie lub zaprzeczenie jego pochodzenia.
Art. 125 [Rozwiązanie przysposobienia] § 1. Z ważnych powodów zarówno
przysposobiony, jak i przysposabiający mogą żądać rozwiązania stosunku
przysposobienia przez sąd. Rozwiązanie stosunku przysposobienia nie jest
dopuszczalne, jeżeli wskutek niego miałoby ucierpieć dobro małoletniego dziecka.
Orzekając rozwiązanie stosunku przysposobienia, sąd może, stosownie do
okoliczności, utrzymać w mocy wynikające z niego obowiązki alimentacyjne.
§ 2. Po śmierci przysposobionego lub przysposabiającego rozwiązanie stosunku
przysposobienia nie jest dopuszczalne, chyba że przysposabiający zmarł po
wszczęciu sprawy o rozwiązanie stosunku przysposobienia. W wypadku takim na
miejsce przysposabiającego w procesie wstępuje kurator ustanowiony przez sąd.
Art. 125[1] [Nierozwiązalność całkowitego] § 1. Nie jest dopuszczalne
rozwiązanie przysposobienia, na które rodzice przysposobionego wyrazili przed
sądem opiekuńczym zgodę bez wskazania osoby przysposabiającego.
§ 2. Takie przysposobienie nie stoi na przeszkodzie ponownemu przysposobieniu za
życia przysposabiającego.
Art. 126 [Skutki rozwiązania] §. 1. Z chwilą rozwiązania stosunku
przysposobienia ustają jego skutki. Jeżeli rozwiązanie nastąpiło po śmierci
przysposabiającego, uważa się że skutki przysposobienia ustały z chwilą jego
śmierci.
§ 2. Przysposobiony zachowuje nazwisko nabyte przez przysposobienie oraz
otrzymane w związku z przysposobieniem imię lub imiona. Jednakże z ważnych
powodów sąd na wniosek przysposobionego lub przysposabiającego może w orzeczeniu
o rozwiązaniu stosunku przysposobienia postanowić, że przysposobiony powraca do
nazwiska, które nosił przed orzeczeniem przysposobienia. Na wniosek
przysposobionego sąd orzeka o jego powrocie do poprzednio noszonego imienia lub
imion.
Art. 127 [Legitymacja prokuratora] Powództwo o rozwiązanie przysposobienia może
wytoczyć także prokurator.
| |
Linki sponsorowane
|
