|


| |
Dział V. Separacja
Art. 61[1] [Przesłanki] § 1. Jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład
pożycia, każdy z małżonków może żądać, ażeby sąd orzekł separację.
§ 2. Jednakże mimo zupełnego rozkładu pożycia orzeczenie separacji nie jest
dopuszczalne, jeżeli wskutek niej miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich
dzieci małżonków albo jeżeli z innych względów orzeczenie separacji byłoby
sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. § 3. Jeżeli małżonkowie nie mają
wspólnych małoletnich dzieci, sąd może orzec separację na podstawie zgodnego
żądania małżonków.
Art. 61[2] [Separacja a rozwód] § 1. Jeżeli jeden z małżonków żąda orzeczenia
separacji, a drugi orzeczenia rozwodu i żądanie to jest uzasadnione, sąd orzeka
rozwód.
§ 2. Jeżeli jednak orzeczenie rozwodu nie jest dopuszczalne, a żądanie
orzeczenia separacji jest uzasadnione, sąd orzeka separację.
Art. 61[3] [Zakres orzekania] § 1. Przy orzekaniu separacji stosuje się przepisy
art. 57 i art. 58.
§ 2. Orzekając separację na podstawie zgodnego żądania małżonków, sąd nie orzeka
o winie rozkładu pożycia. W tym wypadku następują skutki takie, jak gdyby żaden
z małżonków nie ponosił winy.
Art. 61[4] [Skutki separacji] § 1. Orzeczenie separacji ma skutki takie jak
rozwiązanie małżeństwa przez rozwód, chyba że ustawa stanowi inaczej.
§ 2. Małżonek pozostający w separacji nie może zawrzeć małżeństwa. § 3. Jeżeli
wymagają tego względy słuszności, małżonkowie pozostający w separacji obowiązani
są do wzajemnej pomocy. § 4. Do obowiązku dostarczania środków utrzymania przez
jednego z małżonków pozostających w separacji drugiemu stosuje się odpowiednio
przepisy art. 60, z wyjątkiem § 3. § 5. Przepisu art. 59 nie stosuje się.
Art. 61[5] (uchylony)
Art. 61[6] [Zniesienie separacji] § 1. Na zgodne żądanie małżonków sąd orzeka o
zniesieniu separacji.
§ 2. Z chwilą zniesienia separacji ustają jej skutki. § 3. Znosząc separację,
sąd rozstrzyga o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem
małżonków.
| |


Linki sponsorowane
|