|
| |
Kodeks karny
 |
Rozdział IV. Kary
|
Art. 32. Karami są:
1) grzywna,
2) ograniczenie wolności,
3) pozbawienie wolności,
4) 25 lat pozbawienia wolności,
5) dożywotnie pozbawienie wolności.
Art. 33. § 1. Grzywnę wymierza się w stawkach dziennych, określając liczbę
stawek oraz wysokość jednej stawki; jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, najniższa
liczba stawek wynosi 10, zaś najwyższa 360.
§ 2. Sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności wymienionej
w art. 32 pkt 3, jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął.
§ 3. Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego
warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka
dzienna nie może być niższa od 10 złotych, ani też przekraczać 2.000 złotych.
Art. 34. § 1. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, kara ograniczenia wolności trwa
najkrócej miesiąc, najdłużej 12 miesięcy; wymierza się ją w miesiącach.
§ 2. W czasie odbywania kary ograniczenia wolności skazany:
1) nie może bez zgody sądu zmieniać miejsca stałego pobytu,
2) jest obowiązany do wykonywania pracy wskazanej przez sąd,
3) ma obowiązek udzielania wyjaśnień dotyczących przebiegu odbywania kary.
Art. 35. § 1. Obowiązek określony w art. 34 § 2 pkt 2 polega na wykonywaniu
nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne wskazanej przez sąd w
odpowiednim zakładzie pracy, placówce służby zdrowia, opieki społecznej,
organizacji lub instytucji niosącej pomoc charytatywną lub na rzecz społeczności
lokalnej, w wymiarze od 20 do 40 godzin w stosunku miesięcznym.
§ 2. W stosunku do osoby zatrudnionej sąd, zamiast obowiązku określonego w § 1,
może orzec potrącenie od 10 do 25% wynagrodzenia za pracę na rzecz Skarbu
Państwa albo na cel społeczny wskazany przez sąd; w okresie odbywania kary
skazany nie może rozwiązać bez zgody sądu stosunku pracy.
§ 3. Miejsce, czas, rodzaj lub sposób wykonywania obowiązku pracy, o którym mowa
w § 1, sąd określa po wysłuchaniu skazanego.
Art. 36. § 1. Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może oddać skazanego
pod dozór kuratora lub osoby godnej zaufania, stowarzyszenia, instytucji albo
organizacji społecznej, do której działalności należy troska o wychowanie,
zapobieganie demoralizacji lub pomoc skazanym.
§ 2. Wymierzając karę ograniczenia wolności, sąd może orzec wobec skazanego
obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 2, 3 lub 5 oraz § 2.
§ 3. Przepis art. 74 stosuje się odpowiednio.
Art. 37. Kara pozbawienia wolności wymieniona w art. 32 pkt 3 trwa najkrócej
miesiąc, najdłużej 15 lat; wymierza się ją w miesiącach i latach.
Art. 38. § 1. Jeżeli ustawa przewiduje obniżenie albo nadzwyczajne obostrzenie
górnej granicy ustawowego zagrożenia, w wypadku alternatywnego zagrożenia karami
wymienionymi w art. 32 pkt 1-3 obniżenie albo obostrzenie odnosi się do każdej z
tych kar.
§ 2. Kara nadzwyczajnie obostrzona nie może przekroczyć 540 stawek dziennych
grzywny, 18 miesięcy ograniczenia wolności albo 15 lat pozbawienia wolności.
§ 3. Jeżeli ustawa przewiduje obniżenie górnej granicy ustawowego zagrożenia,
kara wymierzona za przestępstwo zagrożone karą dożywotniego pozbawienia wolności
nie może przekroczyć 25 lat pozbawienia wolności, a za przestępstwo zagrożone
karą 25 lat pozbawienia wolności, nie może przekroczyć 15 lat pozbawienia
wolności. | |
Linki sponsorowane
|
